Monthly Archives: March, 2010

50 புதிய பொறியியல் கல்லூரிகள்: 12 ஆயிரம் இடங்கள் அதிகரிக்கும்

புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள்

”தமிழகத்தில் இந்த ஆண்டு புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க 50 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். இக்கல்லூரிகளுக்கு அனுமதி கிடைத்தால், 12 ஆயிரம் இடங்கள் அதிகரிக்கக்கூடும்,” என, ஏ.ஐ.சி.டி.இ., தென்மண்டல தலைவர் மன்னர் ஜவகர் தெரிவித்தார்.

சென்னை அண்ணா பல்கலைக் கழக துணைவேந்தரும், அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கவுன்சில் (ஏ.ஐ.சி.டி.இ.,) தென்மண்டல தலைவருமான மன்னர் ஜவகர் கூறியதாவது: தமிழகம் மற்றும் புதுச்சேரியில் புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் மற்றும் எம்.பி.ஏ., படிப்பு துவங்க, 94 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். இதில், 90 பேர் தமிழகத்திலும், நான்கு பேர் புதுச்சேரியிலும் கல்லூரியை துவங்க விண்ணப்பித்துள்ளனர். தமிழகத்தில் புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க, 50 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். மேலும் எம்.பி.ஏ., படிப்பிற்கு 25 பேரும், ஒருங்கிணைந்த வளாகத்திற்கு 13 பேரும், ஆர்கிடெக்சர் படிப்பு மற்றும் முதுநிலை டிப்ளமோ படிப்பிற்கு தலா ஒருவரும் விண்ணப்பித்துள்ளனர். புதுச்சேரியில் மூன்று பேர் பொறியியல் கல்லூரி துவங்கவும், ஒருவர் எம்.பி.ஏ., கல்லூரி துவங்கவும் விண்ணப்பித்துள்ளனர்.
இந்த விண்ணப்பங்களை பரிசீலிக்கும் பணி, ஏப்ரல் 5ம் தேதி முதல் நடக்கவுள்ளது. அதன்பிறகு, மூன்று பேர் கொண்ட குழு, இக்கல்லூரிகளுக்கு நேரில் சென்று வசதிகளை ஆய்வு செய்யும். அப்பணி ஏப்ரல் 15ம் தேதி முதல் மே 15ம் தேதி வரை நடைபெறும். அதன்பிறகு தகுதியுள்ள கல்லூரிகளுக்கு ஏ.ஐ.சி.டி.இ., அங்கீகாரம் வழங்கப்படும். தமிழகத்தில் தற்போது 440 பொறியியல் கல்லூரிகளில் ஒரு லட்சத்து 65 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட இடங்கள் உள்ளன. புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க விண்ணப்பித்துள்ள 50 பேருக்கும் அனுமதி கிடைத்தால், 12 ஆயிரம் இடங்கள் கூடுதலாக கிடைக்கும்.
இதுமட்டுமின்றி, பழைய கல்லூரிகளில் கூடுதல் இடங்கள் மற்றும் புதிய பாடப்பிரிவுகள் துவக்கப்படுவதால் மொத்த இடங்கள் எண்ணிக்கை மேலும் அதிகரிக்கும். ஏற்கனவே உள்ள கல்லூரிகளில், மாணவர் சேர்க்கை இடங்களை அதிகரிக்க கட்டுப்பாடு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இனிமேல் ஒரு கல்லூரிக்கு அதிகபட்சமாக 540 இடங்கள் வரை மட்டுமே மாணவர்களை சேர்க்க அனுமதி வழங்கப்படும். இதற்கு கல்லூரிகளில் வழங்கப்படும் அனைத்து பாடப்பிரிவுகளுக்கும் என்.பி.ஏ., தரச்சான்று பெற்றிருக்க வேண்டும். என்.பி.ஏ., தரச்சான்று பெறாவிட்டால், அதிகபட்சமாக 420 இடங்கள் வரை மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும். இவ்வாறு மன்னர் ஜவகர் கூறினார்.

>50 புதிய பொறியியல் கல்லூரிகள்: 12 ஆயிரம் இடங்கள் அதிகரிக்கும்

>

புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள்

”தமிழகத்தில் இந்த ஆண்டு புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க 50 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். இக்கல்லூரிகளுக்கு அனுமதி கிடைத்தால், 12 ஆயிரம் இடங்கள் அதிகரிக்கக்கூடும்,” என, ஏ.ஐ.சி.டி.இ., தென்மண்டல தலைவர் மன்னர் ஜவகர் தெரிவித்தார்.

சென்னை அண்ணா பல்கலைக் கழக துணைவேந்தரும், அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கவுன்சில் (ஏ.ஐ.சி.டி.இ.,) தென்மண்டல தலைவருமான மன்னர் ஜவகர் கூறியதாவது: தமிழகம் மற்றும் புதுச்சேரியில் புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் மற்றும் எம்.பி.ஏ., படிப்பு துவங்க, 94 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். இதில், 90 பேர் தமிழகத்திலும், நான்கு பேர் புதுச்சேரியிலும் கல்லூரியை துவங்க விண்ணப்பித்துள்ளனர். தமிழகத்தில் புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க, 50 பேர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். மேலும் எம்.பி.ஏ., படிப்பிற்கு 25 பேரும், ஒருங்கிணைந்த வளாகத்திற்கு 13 பேரும், ஆர்கிடெக்சர் படிப்பு மற்றும் முதுநிலை டிப்ளமோ படிப்பிற்கு தலா ஒருவரும் விண்ணப்பித்துள்ளனர். புதுச்சேரியில் மூன்று பேர் பொறியியல் கல்லூரி துவங்கவும், ஒருவர் எம்.பி.ஏ., கல்லூரி துவங்கவும் விண்ணப்பித்துள்ளனர்.
இந்த விண்ணப்பங்களை பரிசீலிக்கும் பணி, ஏப்ரல் 5ம் தேதி முதல் நடக்கவுள்ளது. அதன்பிறகு, மூன்று பேர் கொண்ட குழு, இக்கல்லூரிகளுக்கு நேரில் சென்று வசதிகளை ஆய்வு செய்யும். அப்பணி ஏப்ரல் 15ம் தேதி முதல் மே 15ம் தேதி வரை நடைபெறும். அதன்பிறகு தகுதியுள்ள கல்லூரிகளுக்கு ஏ.ஐ.சி.டி.இ., அங்கீகாரம் வழங்கப்படும். தமிழகத்தில் தற்போது 440 பொறியியல் கல்லூரிகளில் ஒரு லட்சத்து 65 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட இடங்கள் உள்ளன. புதிதாக பொறியியல் கல்லூரிகள் துவங்க விண்ணப்பித்துள்ள 50 பேருக்கும் அனுமதி கிடைத்தால், 12 ஆயிரம் இடங்கள் கூடுதலாக கிடைக்கும்.
இதுமட்டுமின்றி, பழைய கல்லூரிகளில் கூடுதல் இடங்கள் மற்றும் புதிய பாடப்பிரிவுகள் துவக்கப்படுவதால் மொத்த இடங்கள் எண்ணிக்கை மேலும் அதிகரிக்கும். ஏற்கனவே உள்ள கல்லூரிகளில், மாணவர் சேர்க்கை இடங்களை அதிகரிக்க கட்டுப்பாடு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இனிமேல் ஒரு கல்லூரிக்கு அதிகபட்சமாக 540 இடங்கள் வரை மட்டுமே மாணவர்களை சேர்க்க அனுமதி வழங்கப்படும். இதற்கு கல்லூரிகளில் வழங்கப்படும் அனைத்து பாடப்பிரிவுகளுக்கும் என்.பி.ஏ., தரச்சான்று பெற்றிருக்க வேண்டும். என்.பி.ஏ., தரச்சான்று பெறாவிட்டால், அதிகபட்சமாக 420 இடங்கள் வரை மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும். இவ்வாறு மன்னர் ஜவகர் கூறினார்.

பிரபஞ்ச ரகசியம் தெரியும்?

பிக் பாங்’ (பெருவெடிப்பு) பரிசோதனை
பிரபஞ்சம் எப்படி தோன்றியது என்பது பற்றிய இரண்டாம் கட்ட, ‘பிக் பாங்’ (பெருவெடிப்பு) பரிசோதனை வெற்றியடைந்துள்ளது.’அணுக்கள் ஒன்று திரண்டு ஒரு பந்து போல இருந்த போது, அதில் திடீரென ஏற்பட்ட பெரிய வெடிப்பினால் அந்த அணுக் கூட்டம் சிதறி பரவ ஆரம்பித்தது. அதனால் ஏற்பட்டதே இந்த பிரபஞ்சம். இப்போதும் அந்த வெடிப்பினால் இந்த பிரபஞ்சம் விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கிறது.
குறிப்பிட்ட சில கோடி ஆண்டுகளுக்குப் பின், மீண்டும் இந்த பிரபஞ்சம் பழைய நிலைக்கு அதாவது மீண்டும் ஒன்று திரண்டு விடும்’ என்பது தான், நவீன அறிவியலில் இந்த பிரபஞ்சம் தோன்றியதற்கு கூறும் காரணம். இந்தக் கொள்கை புதிய அறிவியலில், ‘பிக் பாங் தியரி’ (பெருவெடிப்புக் கொள்கை) எனப்படும்.இந்த பெருவெடிப்புக் கொள்கையைப் பரிசோதிப்பதற்காக, பிரான்ஸ் – சுவிட்சர்லாந்து எல்லையில் அமைந்துள்ள சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவா நகரத்தில், அணு ஆராய்ச்சிக்கான ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்பான, ‘செர்ன்’ (சி.இ.ஆர்.என்.,), பூமிக்கடியில் 27 கி.மீ., அளவில் ராட்சத சுரங்க வடிவிலான ஒரு பரிசோதனைக் கூடத்தை அமைத்துள்ளது. காந்த ஈர்ப்பு முறையில் அமைந்த இதில், அணுக்கள் மோதும் போது ஏற்படும் பிரம்மாண்ட சக்தி மதிப்பிடப்படும்.
இந்தக் கூடம், ‘லார்ஜ் ஹெட்ரான் கொலைடர்’ எனப்படும். கடந்த ஆண்டில், இந்தக் கூடத்தில் பெருவெடிப்புக் கொள்கையின் அடிப்படையில் அணுக்களில் உள்ள துகள்களை மோதவிட்டு முதற்கட்டப் பரிசோதனை நடத்தப்பட்டது.இந்நிலையில், புதிய அறிவியலில் பிரபஞ்சத் தோற்றம் குறித்த பல்வேறு சந்தேகங்களுக்கு விடையளிக்கும் விதத்தில் இரண்டாம் கட்ட சோதனை நடந்தது. அந்தச் சோதனை வெற்றியடைந்ததாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.இதைத் தொடர்ந்து, ‘செர்ன்’ அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்த விஞ்ஞானிகள், சோதனை வெற்றியடைந்ததைக் கொண்டாடும் வகையில் பலமாகக் கைதட்டினர்.
இந்த வெற்றி, புதிய அறிவியலில் இயற்பியல் துறையில் பல்வேறு புதிய பரிமாணங்களை வளர்க்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஒரே நாளில் இதற்கான விடை தெரியாது. காலப்போக்கில் அணுக்கூறுகள் மோதும் போது ஏற்படும் சக்திகள் குறித்த ஆய்வின் முடிவில், பிரபஞ்சம் பற்றிய அடிப்படைத் தகவல்கள் சேகரிக்கப்படும். வரலாற்றுப் பூர்வமான பிரம்மாண்டமான தகவல் சேகரிப்பு இதன் மூலம் துவங்கியது என்று விஞ்ஞானிகள் கருத்து தெரிவித்தனர் .

>பிரபஞ்ச ரகசியம் தெரியும்?

>

‘பிக் பாங்’ (பெருவெடிப்பு) பரிசோதனை
பிரபஞ்சம் எப்படி தோன்றியது என்பது பற்றிய இரண்டாம் கட்ட, ‘பிக் பாங்’ (பெருவெடிப்பு) பரிசோதனை வெற்றியடைந்துள்ளது.’அணுக்கள் ஒன்று திரண்டு ஒரு பந்து போல இருந்த போது, அதில் திடீரென ஏற்பட்ட பெரிய வெடிப்பினால் அந்த அணுக் கூட்டம் சிதறி பரவ ஆரம்பித்தது. அதனால் ஏற்பட்டதே இந்த பிரபஞ்சம். இப்போதும் அந்த வெடிப்பினால் இந்த பிரபஞ்சம் விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கிறது.
குறிப்பிட்ட சில கோடி ஆண்டுகளுக்குப் பின், மீண்டும் இந்த பிரபஞ்சம் பழைய நிலைக்கு அதாவது மீண்டும் ஒன்று திரண்டு விடும்’ என்பது தான், நவீன அறிவியலில் இந்த பிரபஞ்சம் தோன்றியதற்கு கூறும் காரணம். இந்தக் கொள்கை புதிய அறிவியலில், ‘பிக் பாங் தியரி’ (பெருவெடிப்புக் கொள்கை) எனப்படும்.இந்த பெருவெடிப்புக் கொள்கையைப் பரிசோதிப்பதற்காக, பிரான்ஸ் – சுவிட்சர்லாந்து எல்லையில் அமைந்துள்ள சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவா நகரத்தில், அணு ஆராய்ச்சிக்கான ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்பான, ‘செர்ன்’ (சி.இ.ஆர்.என்.,), பூமிக்கடியில் 27 கி.மீ., அளவில் ராட்சத சுரங்க வடிவிலான ஒரு பரிசோதனைக் கூடத்தை அமைத்துள்ளது. காந்த ஈர்ப்பு முறையில் அமைந்த இதில், அணுக்கள் மோதும் போது ஏற்படும் பிரம்மாண்ட சக்தி மதிப்பிடப்படும்.
இந்தக் கூடம், ‘லார்ஜ் ஹெட்ரான் கொலைடர்’ எனப்படும். கடந்த ஆண்டில், இந்தக் கூடத்தில் பெருவெடிப்புக் கொள்கையின் அடிப்படையில் அணுக்களில் உள்ள துகள்களை மோதவிட்டு முதற்கட்டப் பரிசோதனை நடத்தப்பட்டது.இந்நிலையில், புதிய அறிவியலில் பிரபஞ்சத் தோற்றம் குறித்த பல்வேறு சந்தேகங்களுக்கு விடையளிக்கும் விதத்தில் இரண்டாம் கட்ட சோதனை நடந்தது. அந்தச் சோதனை வெற்றியடைந்ததாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.இதைத் தொடர்ந்து, ‘செர்ன்’ அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்த விஞ்ஞானிகள், சோதனை வெற்றியடைந்ததைக் கொண்டாடும் வகையில் பலமாகக் கைதட்டினர்.
இந்த வெற்றி, புதிய அறிவியலில் இயற்பியல் துறையில் பல்வேறு புதிய பரிமாணங்களை வளர்க்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஒரே நாளில் இதற்கான விடை தெரியாது. காலப்போக்கில் அணுக்கூறுகள் மோதும் போது ஏற்படும் சக்திகள் குறித்த ஆய்வின் முடிவில், பிரபஞ்சம் பற்றிய அடிப்படைத் தகவல்கள் சேகரிக்கப்படும். வரலாற்றுப் பூர்வமான பிரம்மாண்டமான தகவல் சேகரிப்பு இதன் மூலம் துவங்கியது என்று விஞ்ஞானிகள் கருத்து தெரிவித்தனர் .

காலாவதி மருந்து விற்பனை இல்லை

காலாவதி மருந்து விற்பனை இல்லை

>காலாவதி மருந்து விற்பனை இல்லை

>

காலாவதி மருந்து விற்பனை இல்லை

பல்நோக்கு மருத்துவ பெருவிழா

பல்நோக்கு மருத்துவ பெருவிழா

>பல்நோக்கு மருத்துவ பெருவிழா

>

பல்நோக்கு மருத்துவ பெருவிழா

விருத்தச்சச்சலத்தில் ரெட் ரிப்பன் எக்ஸ்பிரஸ் – டாக்டர் கிருஷ்ணராஜ்

விருத்தச்சச்சலத்தில்  ரெட் ரிப்பன் எக்ஸ்பிரஸ் –  டாக்டர் கிருஷ்ணராஜ்

>விருத்தச்சச்சலத்தில் ரெட் ரிப்பன் எக்ஸ்பிரஸ் – டாக்டர் கிருஷ்ணராஜ்

>

விருத்தச்சச்சலத்தில்  ரெட் ரிப்பன் எக்ஸ்பிரஸ் –  டாக்டர் கிருஷ்ணராஜ்

தமிழக மக்கள் நீரை சேமித்துப் பழக வேண்டும்

தமிழக மக்கள் நீரை சேமித்துப் பழக வேண்டும்
ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் கிடைக்கும் தண்ணீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தான் தமிழ்நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கிறது.எதிர் காலத்தில் நீர் பற்றாக்குறை உலகம் முழுவதும் ஏற்படும். எனவே நீரை சேமித்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு அறிஞர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்திருப்பதை அறிவோம். எனவே இருக்கின்ற நீரை செம்மையாக பயன்படுத்திடவும், பருவமழை காலங்களில் கிடைக்கும் நீரை சேமித்திடவும் உரிய நல்ல பல திட்டங்களை வகுத்து மக்களை காக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார் முதல்வர் கருணாநிதி.
சென்னையில் இன்று பண்டைய தமிழரின் நீர் மேலாண்மை குறித்த 3 நாள் கருத்தரங்கை முதல்வர் கருணாநிதி தொடங்கி வைத்து பேசினார்.
நிகழ்ச்சியில் அவர் பேசுகையில்,
பண்டை தமிழரின் நீர் மேலாண்மை குறித்த இந்த கருத்தரங்கை தொடங்கி வைப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். பண்டைய தமிழர்கள் நீரை எவ்வாறு சேமித்து பாசனங்களுக்கு பயன்படுத்தியதையும், நீர்மேலாண்மை குறித்த தமிழர்களின் அறிவு, ஆற்றல் இவற்றையெல்லாம் பார்க்கும் போது நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. மழை நீரை சேமிப்பதற்காக குளம், குட்டைகள், ஏரிகள், மடு, கண்மாய் என்று ஏராளமான நீர் நிலைகளை உருவாக்கினார்கள்.
இவற்றில் சேரும் தண்ணீரை தேவைப்படும் காலங்களில் பாசனத்திற்கு பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். இது போன்ற செய்திகளை பழந்தமிழ் நூல்களில் நம்மால் காண முடிகிறது. ஓடைகளின் குறுக்கே சிறு சிறு அணைகளை கட்டி, கால்வாய்கள் வெட்டி அவற்றின் மூலம் நீரைப்பயன்படுத்தி வந்த தகவல்கள் எல்லாம் தொல்காப்பியம், புறநானூறு உள்ளிட்ட பல்வேறு சங்க இலக்கியங்களிலும் நம்மால் காண முடிகிறது.
கல்வெட்டுகளிலும் குட ஓலைகளிலும், செப்பேடுகளிலும் கூட பண்டைய தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை குறித்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நீரை தேக்கும் இன்றைய தொழில்நுட்பத்தை 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கரிகால சோழன் கையாண்டு காவிரி ஆற்றின் குறுக்கே கல்லணையை கட்டி நீர் மேலாண்மையை ஒழுங்கு செய்த வரலாறு நமக்கெல்லாம் பெருமை சேர்க்கிறது.
இதனால் தான் பிற நாட்டு வளங்களை விட சோழ நாடு செழித்து வளர்ந்ததை தனிப்பாடல்கள் கூறுகிறது. சிலம்பு, மணிமேகலை , சிந்தாமணி உள்ளிட்ட இலக்கிய நூல்களிலும் பழந்தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை குறித்து பல்வேறு பாடல்கள் இடம் பெற்றுள்ளனன.
முதலாம் பரமேஸ்வரன், நஞ்சுவர்மன், ராஜேந்திர சோழன் உள்ளிட்ட மன்னர்களும் குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகளை உருவாக்கி நீர் மேலாண்மை செய்த வரலாறுகள் பல உண்டு.
இவ்வாறு உருவான ஏரிகள்தான் உத்திரமேரூர் ஏரி, சோழ கங்கம் என்னும் பொன்னேரி, வீரநாராயண எனும் வீரானம் ஏரி உள்ளிட்ட பல்வேறு ஏரிகளாகும். இது பற்றிய விவரங்கள் எல்லாம் ஓலை சுவடிகளிலும், செப்பேடுகளிலும், கல்வெட்டுகளிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
அண்டை மாநிலங்களை ஒப்பிடும் போது தமிழகத்தில் தண்ணீர் பற்றாக்குறை இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம். அதனால் தான் கிடைக்கின்ற நீர் வளத்தை சேமித்து செம்மையாக பயன்படுத்த தமிழக அரசு பல்வேறு சிறப்பு மிக்க திட்டங்களை தீட்டி செயல்படுத்தி வருகிறது.
1934ல் மேட்டூர் அணை, 1944ல் பூண்டி நீர்த்தேக்கம், 1956ல் பவானி அணை, 1958ல் சாத்தனூர் அணை, 1959ல் வைகை அணை போன்ற நீர்த்தேக்கங்களை உருவாக்கி தமிழகத்தில் பாசனத்தை உயர்த்தி நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறோம்.1967ம் ஆண்டு திமுக பொறுப்பேற்ற பிறகு, தமிழகத்தில் நீர் ஆதாரங்களை பெருக்கிட பல்வேறு திட்டங்களை உருவாக்கினோம்.
கேரள அரசுடன் நதிநீர் பங்கீடு தொடர்பாக ஒரு ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தி பரப்பிகுளம் ஆழியாறு, சிறுவாணி, பம்பை ஆற்று நீரை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளோம்.1989-91ம் ஆண்டு திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் தான் நெல்லை அடவிரையன் ஆற்றுத் திட்டம், திண்டுக்கல் மஞ்சளாறு திட்டம், பெரியாறு மற்றும் வைகை ஆறு திட்டம், சாத்தனூர், கோதாவரி, தாமிரபரணி மற்றும் கம்பம் அமராவதி பள்ளத்தாக்கு நீர் மேம்பாட்டு திட்டங்கள் அனைத்தையும் செயல்படுத்தினோம்.
தற்போது மோர்தானா, நம்பியாறு, பாலாறு பாசன திட்டங்கள், தர்மபுரி கிருஷ்ணகிரி பாசன கால்வாய் திட்டங்கள், பாம்பாறு நீர்த்தேக்கம், சூளகிரி சின்னாறு, மதனப்பள்ளி, சாத்தனூர் கால்வாய் பாசன திட்டங்கள் ஆகியவற்றையும் செயல்படுத்தி வருகிறோம்.
திருக்கோவிலூர் அணை திட்டம், செய்யாறு அணை திட்டம், திருச்சி கல்லணை திட்டம், குண்டாறு பாசன திட்டம் உள்ளிட்ட திட்டங்களையும் செயல்படுத்தி உள்ளோம்.
தற்போது 2006ம் ஆண்டு ஆட்சி பொறுப்பேற்ற பிறகு, பல்வேறு நீர் மேலாண்மை திட்டங்களை செயல்படுத்தி வருகிறோம். குறிப்பாக வெள்ள நீர் வீணாகி சென்று கடலில் கலப்பதை தடுப்பதற்கு இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக மாநில ஆறுகளை இணைக்கும் திட்டத்தை செயல்பத்தி வருகிறோம். இதன்படி காவிரி, கட்டளை கால்வாய், கதவனை திட்டம், தாமிரபரணி, நம்பியார் திட்டம் ஆகியவை நடைபெற்று வருகின்றன.
வெள்ள சேதங்களை தடுப்பதற்காக திருச்சி, பெரம்பலூர், அரியலூர் மாவட்டங்களில் ரூ.284 கோடி மதிப்பிலான திட்டங்கள், தஞ்சை, நாகை, கடலூர் ஆகிய பகுதிகளில் கொள்ளிடம் வெள்ள தடுப்புக்காக ரூ.376 கோடி மதிப்பிலான திட்டங்கள், இதே போல் கடலூர் உள்ளிட்ட பகுதிகளிலும் மொத்தம் ரூ.609 கோடி மதிப்பிலான புதிய திட்டப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
ஆறுகள் மற்றும் சிற்றாறுகளின் குறுக்கே தடுப்பணைகளை கட்டுவதற்கு ரூ.650 கோடி மதிப்பிலான பெரும் திட்டம் ஒன்று கடந்த நிதியாண்டில் தயாரிக்கப்பட்டு 1859 தடுப்பணைகளும், 1869 கசிவு நீர் குட்டைகள் உட்பட 4079 பணிகள் நடைபெற்று நிலத்தடி நீர் உயர்ந்துள்ளது.
பண்டை தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை வழியை பின்பற்றி நாமும் இத்தகைய பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறோம். இந்தியாவில் மொத்த நீர் இருப்பில் 2 சதவீதம் தான் தமிழ் நாட்டில் உள்ளது. ஆனால் மக்கள் தொகை ஆறரை சதவீதமாக இருக்கிறோம்.
ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் கிடைக்கும் தண்ணீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தான் தமிழ்நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கிறது.எதிர் காலத்தில் நீர் பற்றாக்குறை உலகம் முழுவதும் ஏற்படும். எனவே நீரை சேமித்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு அறிஞர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்திருப்பதை அறிவோம். எனவே இருக்கின்ற நீரை செம்மையாக பயன்படுத்திடவும், பருவமழை காலங்களில் கிடைக்கும் நீரை சேமித்திடவும் உரிய நல்ல பல திட்டங்களை வகுத்து மக்களை காக்க வேண்டும். அதற்கு இந்த நீர் மேலாண்மை கருத்தரங்கு பயன்பட வேண்டும் என்றார் கருணாநிதி.

>தமிழக மக்கள் நீரை சேமித்துப் பழக வேண்டும்

>

தமிழக மக்கள் நீரை சேமித்துப் பழக வேண்டும்
ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் கிடைக்கும் தண்ணீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தான் தமிழ்நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கிறது.எதிர் காலத்தில் நீர் பற்றாக்குறை உலகம் முழுவதும் ஏற்படும். எனவே நீரை சேமித்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு அறிஞர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்திருப்பதை அறிவோம். எனவே இருக்கின்ற நீரை செம்மையாக பயன்படுத்திடவும், பருவமழை காலங்களில் கிடைக்கும் நீரை சேமித்திடவும் உரிய நல்ல பல திட்டங்களை வகுத்து மக்களை காக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார் முதல்வர் கருணாநிதி.
சென்னையில் இன்று பண்டைய தமிழரின் நீர் மேலாண்மை குறித்த 3 நாள் கருத்தரங்கை முதல்வர் கருணாநிதி தொடங்கி வைத்து பேசினார்.
நிகழ்ச்சியில் அவர் பேசுகையில்,
பண்டை தமிழரின் நீர் மேலாண்மை குறித்த இந்த கருத்தரங்கை தொடங்கி வைப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். பண்டைய தமிழர்கள் நீரை எவ்வாறு சேமித்து பாசனங்களுக்கு பயன்படுத்தியதையும், நீர்மேலாண்மை குறித்த தமிழர்களின் அறிவு, ஆற்றல் இவற்றையெல்லாம் பார்க்கும் போது நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. மழை நீரை சேமிப்பதற்காக குளம், குட்டைகள், ஏரிகள், மடு, கண்மாய் என்று ஏராளமான நீர் நிலைகளை உருவாக்கினார்கள்.
இவற்றில் சேரும் தண்ணீரை தேவைப்படும் காலங்களில் பாசனத்திற்கு பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். இது போன்ற செய்திகளை பழந்தமிழ் நூல்களில் நம்மால் காண முடிகிறது. ஓடைகளின் குறுக்கே சிறு சிறு அணைகளை கட்டி, கால்வாய்கள் வெட்டி அவற்றின் மூலம் நீரைப்பயன்படுத்தி வந்த தகவல்கள் எல்லாம் தொல்காப்பியம், புறநானூறு உள்ளிட்ட பல்வேறு சங்க இலக்கியங்களிலும் நம்மால் காண முடிகிறது.
கல்வெட்டுகளிலும் குட ஓலைகளிலும், செப்பேடுகளிலும் கூட பண்டைய தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை குறித்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நீரை தேக்கும் இன்றைய தொழில்நுட்பத்தை 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கரிகால சோழன் கையாண்டு காவிரி ஆற்றின் குறுக்கே கல்லணையை கட்டி நீர் மேலாண்மையை ஒழுங்கு செய்த வரலாறு நமக்கெல்லாம் பெருமை சேர்க்கிறது.
இதனால் தான் பிற நாட்டு வளங்களை விட சோழ நாடு செழித்து வளர்ந்ததை தனிப்பாடல்கள் கூறுகிறது. சிலம்பு, மணிமேகலை , சிந்தாமணி உள்ளிட்ட இலக்கிய நூல்களிலும் பழந்தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை குறித்து பல்வேறு பாடல்கள் இடம் பெற்றுள்ளனன.
முதலாம் பரமேஸ்வரன், நஞ்சுவர்மன், ராஜேந்திர சோழன் உள்ளிட்ட மன்னர்களும் குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகளை உருவாக்கி நீர் மேலாண்மை செய்த வரலாறுகள் பல உண்டு.
இவ்வாறு உருவான ஏரிகள்தான் உத்திரமேரூர் ஏரி, சோழ கங்கம் என்னும் பொன்னேரி, வீரநாராயண எனும் வீரானம் ஏரி உள்ளிட்ட பல்வேறு ஏரிகளாகும். இது பற்றிய விவரங்கள் எல்லாம் ஓலை சுவடிகளிலும், செப்பேடுகளிலும், கல்வெட்டுகளிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
அண்டை மாநிலங்களை ஒப்பிடும் போது தமிழகத்தில் தண்ணீர் பற்றாக்குறை இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம். அதனால் தான் கிடைக்கின்ற நீர் வளத்தை சேமித்து செம்மையாக பயன்படுத்த தமிழக அரசு பல்வேறு சிறப்பு மிக்க திட்டங்களை தீட்டி செயல்படுத்தி வருகிறது.
1934ல் மேட்டூர் அணை, 1944ல் பூண்டி நீர்த்தேக்கம், 1956ல் பவானி அணை, 1958ல் சாத்தனூர் அணை, 1959ல் வைகை அணை போன்ற நீர்த்தேக்கங்களை உருவாக்கி தமிழகத்தில் பாசனத்தை உயர்த்தி நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறோம்.1967ம் ஆண்டு திமுக பொறுப்பேற்ற பிறகு, தமிழகத்தில் நீர் ஆதாரங்களை பெருக்கிட பல்வேறு திட்டங்களை உருவாக்கினோம்.
கேரள அரசுடன் நதிநீர் பங்கீடு தொடர்பாக ஒரு ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தி பரப்பிகுளம் ஆழியாறு, சிறுவாணி, பம்பை ஆற்று நீரை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளோம்.1989-91ம் ஆண்டு திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் தான் நெல்லை அடவிரையன் ஆற்றுத் திட்டம், திண்டுக்கல் மஞ்சளாறு திட்டம், பெரியாறு மற்றும் வைகை ஆறு திட்டம், சாத்தனூர், கோதாவரி, தாமிரபரணி மற்றும் கம்பம் அமராவதி பள்ளத்தாக்கு நீர் மேம்பாட்டு திட்டங்கள் அனைத்தையும் செயல்படுத்தினோம்.
தற்போது மோர்தானா, நம்பியாறு, பாலாறு பாசன திட்டங்கள், தர்மபுரி கிருஷ்ணகிரி பாசன கால்வாய் திட்டங்கள், பாம்பாறு நீர்த்தேக்கம், சூளகிரி சின்னாறு, மதனப்பள்ளி, சாத்தனூர் கால்வாய் பாசன திட்டங்கள் ஆகியவற்றையும் செயல்படுத்தி வருகிறோம்.
திருக்கோவிலூர் அணை திட்டம், செய்யாறு அணை திட்டம், திருச்சி கல்லணை திட்டம், குண்டாறு பாசன திட்டம் உள்ளிட்ட திட்டங்களையும் செயல்படுத்தி உள்ளோம்.
தற்போது 2006ம் ஆண்டு ஆட்சி பொறுப்பேற்ற பிறகு, பல்வேறு நீர் மேலாண்மை திட்டங்களை செயல்படுத்தி வருகிறோம். குறிப்பாக வெள்ள நீர் வீணாகி சென்று கடலில் கலப்பதை தடுப்பதற்கு இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக மாநில ஆறுகளை இணைக்கும் திட்டத்தை செயல்பத்தி வருகிறோம். இதன்படி காவிரி, கட்டளை கால்வாய், கதவனை திட்டம், தாமிரபரணி, நம்பியார் திட்டம் ஆகியவை நடைபெற்று வருகின்றன.
வெள்ள சேதங்களை தடுப்பதற்காக திருச்சி, பெரம்பலூர், அரியலூர் மாவட்டங்களில் ரூ.284 கோடி மதிப்பிலான திட்டங்கள், தஞ்சை, நாகை, கடலூர் ஆகிய பகுதிகளில் கொள்ளிடம் வெள்ள தடுப்புக்காக ரூ.376 கோடி மதிப்பிலான திட்டங்கள், இதே போல் கடலூர் உள்ளிட்ட பகுதிகளிலும் மொத்தம் ரூ.609 கோடி மதிப்பிலான புதிய திட்டப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
ஆறுகள் மற்றும் சிற்றாறுகளின் குறுக்கே தடுப்பணைகளை கட்டுவதற்கு ரூ.650 கோடி மதிப்பிலான பெரும் திட்டம் ஒன்று கடந்த நிதியாண்டில் தயாரிக்கப்பட்டு 1859 தடுப்பணைகளும், 1869 கசிவு நீர் குட்டைகள் உட்பட 4079 பணிகள் நடைபெற்று நிலத்தடி நீர் உயர்ந்துள்ளது.
பண்டை தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை வழியை பின்பற்றி நாமும் இத்தகைய பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறோம். இந்தியாவில் மொத்த நீர் இருப்பில் 2 சதவீதம் தான் தமிழ் நாட்டில் உள்ளது. ஆனால் மக்கள் தொகை ஆறரை சதவீதமாக இருக்கிறோம்.
ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் கிடைக்கும் தண்ணீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தான் தமிழ்நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கிறது.எதிர் காலத்தில் நீர் பற்றாக்குறை உலகம் முழுவதும் ஏற்படும். எனவே நீரை சேமித்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு அறிஞர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்திருப்பதை அறிவோம். எனவே இருக்கின்ற நீரை செம்மையாக பயன்படுத்திடவும், பருவமழை காலங்களில் கிடைக்கும் நீரை சேமித்திடவும் உரிய நல்ல பல திட்டங்களை வகுத்து மக்களை காக்க வேண்டும். அதற்கு இந்த நீர் மேலாண்மை கருத்தரங்கு பயன்பட வேண்டும் என்றார் கருணாநிதி.

Jagdish Chandra Bose

Jagdish Chandra Bose

Born: November 30, 1858
Died: November 23, 1937
Achievements:

He was the first to prove that plants too have feelings. He invented wireless telegraphy a year before Marconi patented his invention.

Jagdish Chandra Bose was an eminent Indian scientist. He was the first to prove that plants and metals too have feelings.
Jagdish Chandra Bose was born on November 30, 1858 in Mymensingh (now in Bangladesh). His father Bhagabanchandra Bose was a Deputy Magistrate. Jagadish Chandra Bose had his early education in village school in Bengal medium. In 1869, Jagadish Chandra Bose was sent to Calcutta to learn English and was educated at St.Xavier’s School and College. He was a brilliant student. He passed the B.A. in physical sciences in 1879.
In 1880, Jagdishchandra Bose went to England. He studied medicine at London University, England, for a year but gave it up because of his own ill health. Within a year he moved to Cambridge to take up a scholarship to study Natural Science at Christ’s College Cambridge. In 1885, he returned from abroad with a B.Sc. degree and Natural Science Tripos (a special course of study at Cambridge).
After his return Jagadish Chandra Bose, was offered lectureship at Presidency College, Calcutta on a salary half that of his English colleagues. He accepted the job but refused to draw his salary in protest. After three years the college ultimately conceded his demand and Jagdish Chandra Bose was paid full salary from the date he joined the college. As a teacher Jagdish Chandra Bose was very popular and engaged the interest of his students by making extensive use of scientific demonstrations. Many of his students at the Presidency College were destined to become famous in their own right. These included Satyendra Nath Bose and Meghnad Saha.
In 1894, Jagadish Chandra Bose decided to devote himself to pure research. He converted a small enclosure adjoining a bathroom in the Presidency College into a laboratory. He carried out experiments involving refraction, diffraction and polarization. It would not be wrong to call him as the inventor of wireless telegraphy. In 1895, a year before Guglielmo Marconi patented this invention, he had demonstrated its functioning in public.
Jagdish Chandra Bose later switched from physics to the study of metals and then plants. He fabricated a highly sensitive “coherer”, the device that detects radio waves. He found that the sensitivity of the coherer decreased when it was used continuously for a long period and it regained its sensitivity when he gave the device some rest. He thus concluded that metals have feelings and memory.
Jagdish Chandra Bose showed experimentally plants too have life. He invented an instrument to record the pulse of plants and connected it to a plant. The plant, with its roots, was carefully picked up and dipped up to its stem in a vessel containing bromide, a poison. The plant’s pulse beat, which the instrument recorded as a steady to-and-fro movement like the pendulum of a clock, began to grow unsteady. Soon, the spot vibrated violently and then came to a sudden stop. The plant had died because of poison.
Although Jagdish Chandra Bose did invaluable work in Science, his work was recognized in the country only when the Western world recognized its importance. He founded the Bose Institute at Calcutta, devoted mainly to the study of plants. Today, the Institute carries research on other fields too.
Jagdish Chandra Bose died on November 23, 1937.

>Jagdish Chandra Bose

>

Jagdish Chandra Bose

Born: November 30, 1858
Died: November 23, 1937
Achievements:

He was the first to prove that plants too have feelings. He invented wireless telegraphy a year before Marconi patented his invention.

Jagdish Chandra Bose was an eminent Indian scientist. He was the first to prove that plants and metals too have feelings.
Jagdish Chandra Bose was born on November 30, 1858 in Mymensingh (now in Bangladesh). His father Bhagabanchandra Bose was a Deputy Magistrate. Jagadish Chandra Bose had his early education in village school in Bengal medium. In 1869, Jagadish Chandra Bose was sent to Calcutta to learn English and was educated at St.Xavier’s School and College. He was a brilliant student. He passed the B.A. in physical sciences in 1879.
In 1880, Jagdishchandra Bose went to England. He studied medicine at London University, England, for a year but gave it up because of his own ill health. Within a year he moved to Cambridge to take up a scholarship to study Natural Science at Christ’s College Cambridge. In 1885, he returned from abroad with a B.Sc. degree and Natural Science Tripos (a special course of study at Cambridge).
After his return Jagadish Chandra Bose, was offered lectureship at Presidency College, Calcutta on a salary half that of his English colleagues. He accepted the job but refused to draw his salary in protest. After three years the college ultimately conceded his demand and Jagdish Chandra Bose was paid full salary from the date he joined the college. As a teacher Jagdish Chandra Bose was very popular and engaged the interest of his students by making extensive use of scientific demonstrations. Many of his students at the Presidency College were destined to become famous in their own right. These included Satyendra Nath Bose and Meghnad Saha.
In 1894, Jagadish Chandra Bose decided to devote himself to pure research. He converted a small enclosure adjoining a bathroom in the Presidency College into a laboratory. He carried out experiments involving refraction, diffraction and polarization. It would not be wrong to call him as the inventor of wireless telegraphy. In 1895, a year before Guglielmo Marconi patented this invention, he had demonstrated its functioning in public.
Jagdish Chandra Bose later switched from physics to the study of metals and then plants. He fabricated a highly sensitive “coherer”, the device that detects radio waves. He found that the sensitivity of the coherer decreased when it was used continuously for a long period and it regained its sensitivity when he gave the device some rest. He thus concluded that metals have feelings and memory.
Jagdish Chandra Bose showed experimentally plants too have life. He invented an instrument to record the pulse of plants and connected it to a plant. The plant, with its roots, was carefully picked up and dipped up to its stem in a vessel containing bromide, a poison. The plant’s pulse beat, which the instrument recorded as a steady to-and-fro movement like the pendulum of a clock, began to grow unsteady. Soon, the spot vibrated violently and then came to a sudden stop. The plant had died because of poison.
Although Jagdish Chandra Bose did invaluable work in Science, his work was recognized in the country only when the Western world recognized its importance. He founded the Bose Institute at Calcutta, devoted mainly to the study of plants. Today, the Institute carries research on other fields too.
Jagdish Chandra Bose died on November 23, 1937.

Dr. B.R. AMBEDKAR

Dr. B.R. AMBEDKAR
Born: April 14, 1891
Died: December 6, 1956

Achievements:

Dr. B.R. Ambedkar was elected as the chairman of the drafting committee that was constituted by the Constituent Assembly to draft a constitution for the independent India; he was the first Law Minister of India; conferred Bharat Ratna in 1990.

Dr. B.R. Ambedkar is viewed as messiah of dalits and downtrodden in India. He was the chairman of the drafting committee that was constituted by the Constituent Assembly in 1947 to draft a constitution for the independent India. He played a seminal role in the framing of the constitution. Bhimrao Ambedkar was also the first Law Minister of India. For his yeoman service to the nation, B.R. Ambedkar was bestowed with Bharat Ratna in 1990.
Dr.Bhimrao Ambedkar was born on April 14, 1891 in Mhow (presently in Madhya Pradesh). He was the fourteenth child of Ramji and Bhimabai Sakpal Ambavedkar. B.R. Ambedkar belonged to the “untouchable” Mahar Caste. His father and grandfather served in the British Army. In those days, the government ensured that all the army personnel and their children were educated and ran special schools for this purpose. This ensured good education for Bhimrao Ambedkar, which would have otherwise been denied to him by the virtue of his caste.
Bhimrao Ambedkar experienced caste discrimination right from the childhood. After his retirement, Bhimrao’s father settled in Satara Maharashtra. Bhimrao was enrolled in the local school. Here, he had to sit on the floor in one corner in the classroom and teachers would not touch his notebooks. In spite of these hardships, Bhimrao continued his studies and passed his Matriculation examination from Bombay University with flying colours in 1908. Bhim Rao Ambedkar joined the Elphinstone College for further education. In 1912, he graduated in Political Science and Economics from Bombay University and got a job in Baroda.
In 1913, Bhimrao Ambedkar lost his father. In the same year Maharaja of Baroda awarded scholarship to Bhim Rao Ambedkar and sent him to America for further studies. Bhimrao reached New York in July 1913. For the first time in his life, Bhim Rao was not demeaned for being a Mahar. He immersed himself in the studies and attained a degree in Master of Arts and a Doctorate in Philosophy from Columbia University in 1916 for his thesis “National Dividend for India: A Historical and Analytical Study.” From America, Dr.Ambedkar proceeded to London to study economics and political science. But the Baroda government terminated his scholarship and recalled him back.
The Maharaja of Baroda appointed Dr. Ambedkar as his political secretary. But no one would take orders from him because he was a Mahar. Bhimrao Ambedkar returned to Bombay in November 1917. With the help of Shahu Maharaj of Kolhapur, a sympathizer of the cause for the upliftment of the depressed classes, he started a fortnightly newspaper, the “Mooknayak” (Dumb Hero) on January 31, 1920. The Maharaja also convened many meetings and conferences of the “untouchables” which Bhimrao addressed. In September 1920, after accumulating sufficient funds, Ambedkar went back to London to complete his studies. He became a barrister and got a Doctorate in science.
After completing his studies in London, Ambedkar returned to India. In July 1924, he founded the Bahishkrit Hitkaraini Sabha (Outcastes Welfare Association). The aim of the Sabha was to uplift the downtrodden socially and politically and bring them to the level of the others in the Indian society. In 1927, he led the Mahad March at the Chowdar Tank at Colaba, near Bombay, to give the untouchables the right to draw water from the public tank where he burnt copies of the ‘Manusmriti’ publicly.
In 1929, Ambedkar made the controversial decision to co-operate with the all-British Simon Commission which was to look into setting up a responsible Indian Government in India. The Congress decided to boycott the Commission and drafted its own version of a constitution for free India. The Congress version had no provisions for the depressed classes. Ambedkar became more skeptical of the Congress’s commitment to safeguard the rights of the depressed classes.
When a separate electorate was announced for the depressed classes under Ramsay McDonald ‘Communal Award’, Gandhiji went on a fast unto death against this decision. Leaders rushed to Dr. Ambedkar to drop his demand. On September 24, 1932, Dr. Ambedkar and Gandhiji reached an understanding, which became the famous Poona Pact. According to the pact the separate electorate demand was replaced with special concessions like reserved seats in the regional legislative assemblies and Central Council of States.
Dr. Ambedkar attended all the three Round Table Conferences in London and forcefully argued for the welfare of the “untouchables”. Meanwhile, British Government decided to hold provincial elections in 1937. Dr. B.R. Ambedkar set up the “Independent Labor Party” in August 1936 to contest the elections in the Bombay province. He and many candidates of his party were elected to the Bombay Legislative Assembly.
In 1937, Dr. Ambedkar introduced a Bill to abolish the “khoti” system of land tenure in the Konkan region, the serfdom of agricultural tenants and the Mahar “watan” system of working for the Government as slaves. A clause of an agrarian bill referred to the depressed classes as “Harijans,” or people of God. Bhimrao was strongly opposed to this title for the untouchables. He argued that if the “untouchables” were people of God then all others would be people of monsters. He was against any such reference. But the Indian National Congress succeeded in introducing the term Harijan. Ambedkar felt bitter that they could not have any say in what they were called.
In 1947, when India became independent, the first Prime Minister Pt. Jawaharlal Nehru, invited Dr. Bhimrao Ambedkar, who had been elected as a Member of the Constituent Assembly from Bengal, to join his Cabinet as a Law Minister. The Constituent Assembly entrusted the job of drafting the Constitution to a committee and Dr. Ambedkar was elected as Chairman of this Drafting Committee. In February 1948, Dr. Ambedkar presented the Draft Constitution before the people of India; it was adopted on November 26, 1949.
In October 1948, Dr. Ambedkar submitted the Hindu Code Bill to the Constituent Assembly in an attempt to codify the Hindu law. The Bill caused great divisions even in the Congress party. Consideration for the bill was postponed to September 1951. When the Bill was taken up it was truncated. A dejected Ambedkar relinquished his position as Law Minister.
On May 24, 1956, on the occasion of Buddha Jayanti, he declared in Bombay, that he would adopt Buddhism in October. On 0ctober 14, 1956 he embraced Buddhism along with many of his followers. On December 6, 1956, Baba Saheb Dr. B.R. Ambedkar died peacefully in his sleep.

>Dr. B.R. AMBEDKAR

>

Dr. B.R. AMBEDKAR
Born: April 14, 1891
Died: December 6, 1956

Achievements:

Dr. B.R. Ambedkar was elected as the chairman of the drafting committee that was constituted by the Constituent Assembly to draft a constitution for the independent India; he was the first Law Minister of India; conferred Bharat Ratna in 1990.

Dr. B.R. Ambedkar is viewed as messiah of dalits and downtrodden in India. He was the chairman of the drafting committee that was constituted by the Constituent Assembly in 1947 to draft a constitution for the independent India. He played a seminal role in the framing of the constitution. Bhimrao Ambedkar was also the first Law Minister of India. For his yeoman service to the nation, B.R. Ambedkar was bestowed with Bharat Ratna in 1990.
Dr.Bhimrao Ambedkar was born on April 14, 1891 in Mhow (presently in Madhya Pradesh). He was the fourteenth child of Ramji and Bhimabai Sakpal Ambavedkar. B.R. Ambedkar belonged to the “untouchable” Mahar Caste. His father and grandfather served in the British Army. In those days, the government ensured that all the army personnel and their children were educated and ran special schools for this purpose. This ensured good education for Bhimrao Ambedkar, which would have otherwise been denied to him by the virtue of his caste.
Bhimrao Ambedkar experienced caste discrimination right from the childhood. After his retirement, Bhimrao’s father settled in Satara Maharashtra. Bhimrao was enrolled in the local school. Here, he had to sit on the floor in one corner in the classroom and teachers would not touch his notebooks. In spite of these hardships, Bhimrao continued his studies and passed his Matriculation examination from Bombay University with flying colours in 1908. Bhim Rao Ambedkar joined the Elphinstone College for further education. In 1912, he graduated in Political Science and Economics from Bombay University and got a job in Baroda.
In 1913, Bhimrao Ambedkar lost his father. In the same year Maharaja of Baroda awarded scholarship to Bhim Rao Ambedkar and sent him to America for further studies. Bhimrao reached New York in July 1913. For the first time in his life, Bhim Rao was not demeaned for being a Mahar. He immersed himself in the studies and attained a degree in Master of Arts and a Doctorate in Philosophy from Columbia University in 1916 for his thesis “National Dividend for India: A Historical and Analytical Study.” From America, Dr.Ambedkar proceeded to London to study economics and political science. But the Baroda government terminated his scholarship and recalled him back.
The Maharaja of Baroda appointed Dr. Ambedkar as his political secretary. But no one would take orders from him because he was a Mahar. Bhimrao Ambedkar returned to Bombay in November 1917. With the help of Shahu Maharaj of Kolhapur, a sympathizer of the cause for the upliftment of the depressed classes, he started a fortnightly newspaper, the “Mooknayak” (Dumb Hero) on January 31, 1920. The Maharaja also convened many meetings and conferences of the “untouchables” which Bhimrao addressed. In September 1920, after accumulating sufficient funds, Ambedkar went back to London to complete his studies. He became a barrister and got a Doctorate in science.
After completing his studies in London, Ambedkar returned to India. In July 1924, he founded the Bahishkrit Hitkaraini Sabha (Outcastes Welfare Association). The aim of the Sabha was to uplift the downtrodden socially and politically and bring them to the level of the others in the Indian society. In 1927, he led the Mahad March at the Chowdar Tank at Colaba, near Bombay, to give the untouchables the right to draw water from the public tank where he burnt copies of the ‘Manusmriti’ publicly.
In 1929, Ambedkar made the controversial decision to co-operate with the all-British Simon Commission which was to look into setting up a responsible Indian Government in India. The Congress decided to boycott the Commission and drafted its own version of a constitution for free India. The Congress version had no provisions for the depressed classes. Ambedkar became more skeptical of the Congress’s commitment to safeguard the rights of the depressed classes.
When a separate electorate was announced for the depressed classes under Ramsay McDonald ‘Communal Award’, Gandhiji went on a fast unto death against this decision. Leaders rushed to Dr. Ambedkar to drop his demand. On September 24, 1932, Dr. Ambedkar and Gandhiji reached an understanding, which became the famous Poona Pact. According to the pact the separate electorate demand was replaced with special concessions like reserved seats in the regional legislative assemblies and Central Council of States.
Dr. Ambedkar attended all the three Round Table Conferences in London and forcefully argued for the welfare of the “untouchables”. Meanwhile, British Government decided to hold provincial elections in 1937. Dr. B.R. Ambedkar set up the “Independent Labor Party” in August 1936 to contest the elections in the Bombay province. He and many candidates of his party were elected to the Bombay Legislative Assembly.
In 1937, Dr. Ambedkar introduced a Bill to abolish the “khoti” system of land tenure in the Konkan region, the serfdom of agricultural tenants and the Mahar “watan” system of working for the Government as slaves. A clause of an agrarian bill referred to the depressed classes as “Harijans,” or people of God. Bhimrao was strongly opposed to this title for the untouchables. He argued that if the “untouchables” were people of God then all others would be people of monsters. He was against any such reference. But the Indian National Congress succeeded in introducing the term Harijan. Ambedkar felt bitter that they could not have any say in what they were called.
In 1947, when India became independent, the first Prime Minister Pt. Jawaharlal Nehru, invited Dr. Bhimrao Ambedkar, who had been elected as a Member of the Constituent Assembly from Bengal, to join his Cabinet as a Law Minister. The Constituent Assembly entrusted the job of drafting the Constitution to a committee and Dr. Ambedkar was elected as Chairman of this Drafting Committee. In February 1948, Dr. Ambedkar presented the Draft Constitution before the people of India; it was adopted on November 26, 1949.
In October 1948, Dr. Ambedkar submitted the Hindu Code Bill to the Constituent Assembly in an attempt to codify the Hindu law. The Bill caused great divisions even in the Congress party. Consideration for the bill was postponed to September 1951. When the Bill was taken up it was truncated. A dejected Ambedkar relinquished his position as Law Minister.
On May 24, 1956, on the occasion of Buddha Jayanti, he declared in Bombay, that he would adopt Buddhism in October. On 0ctober 14, 1956 he embraced Buddhism along with many of his followers. On December 6, 1956, Baba Saheb Dr. B.R. Ambedkar died peacefully in his sleep.

தமிழக அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு அகவிலைப்படி 8 % உயர்வு

தமிழக அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு
அகவிலைப்படி 8 % உயர்வு

தமிழக அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்களுக்கு அகவிலைப்படியை எட்டு சதவீதம் உயர்த்தப் பட்டுள்ளது.

மத்திய அரசு அலுவலர்களுக்கு அகவிலைப்படி 1-1-2010முதல் உயர்த்தி வழங்கப்பட்டதையொட்டி தமிழ்நாடு அரசு அலுவலர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும், ஓய்வூதியம் மற்றும் குடும்ப ஓய்வூதியம் பெறுவோர்களுக்கும் அகவிலைப்படியை 1-1-2010 முதல் எட்டு  சதவீதம் உயர்த்தி முதல்வர் கருணாநிதி உத்தரவிட்டுள்ளார்.

உயர்த்தப்பட்டுள்ள இந்த அகவிலைப்படி 1-1-2010 முதல் முன் தேதியிட்டு, நிலுவையின்றி ரொக்கமாக வழங்கப்படும்.

1.1.2010 முதல் அகவிலைப்படி 27% இருந்து 35 % என உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.
அகவிலைப்படி விபரம்
1.7.2006 முதல் அகவிலைப்படி   2 சதவீதம் 
1.1.2007 முதல் அகவிலைப்படி 6 சதவீதம்
1.7.2007 முதல் அகவிலைப்படி 9 சதவீதம்
1.1.2008முதல் அகவிலைப்படி 12 சதவீதம்
1.7.2008 முதல் அகவிலைப்படி 16 சதவீதம்
1.1.2009 முதல் அகவிலைப்படி 22 சதவீதம்
1.7.2009 முதல் அகவிலைப்படி 27 சதவீதம்
1.1.2010 முதல் அகவிலைப்படி 35 சதவீதம்

5% (27%)  அரசு ஆணையை பெற கீழே கிளிக் செய்யவும்

http://www.tn.gov.in/gorders/finance/fin_e_470_2009.pdf

8% (35%)  அரசு ஆணையை பெற கீழே கிளிக் செய்யவும் 

>தமிழக அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு அகவிலைப்படி 8 % உயர்வு

>

தமிழக அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு
அகவிலைப்படி 8 % உயர்வு

தமிழக அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்களுக்கு அகவிலைப்படியை எட்டு சதவீதம் உயர்த்தப் பட்டுள்ளது.

மத்திய அரசு அலுவலர்களுக்கு அகவிலைப்படி 1-1-2010முதல் உயர்த்தி வழங்கப்பட்டதையொட்டி தமிழ்நாடு அரசு அலுவலர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும், ஓய்வூதியம் மற்றும் குடும்ப ஓய்வூதியம் பெறுவோர்களுக்கும் அகவிலைப்படியை 1-1-2010 முதல் எட்டு  சதவீதம் உயர்த்தி முதல்வர் கருணாநிதி உத்தரவிட்டுள்ளார்.

உயர்த்தப்பட்டுள்ள இந்த அகவிலைப்படி 1-1-2010 முதல் முன் தேதியிட்டு, நிலுவையின்றி ரொக்கமாக வழங்கப்படும்.

1.1.2010 முதல் அகவிலைப்படி 27% இருந்து 35 % என உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.
அகவிலைப்படி விபரம்
1.7.2006 முதல் அகவிலைப்படி   2 சதவீதம் 
1.1.2007 முதல் அகவிலைப்படி 6 சதவீதம்
1.7.2007 முதல் அகவிலைப்படி 9 சதவீதம்
1.1.2008முதல் அகவிலைப்படி 12 சதவீதம்
1.7.2008 முதல் அகவிலைப்படி 16 சதவீதம்
1.1.2009 முதல் அகவிலைப்படி 22 சதவீதம்
1.7.2009 முதல் அகவிலைப்படி 27 சதவீதம்
1.1.2010 முதல் அகவிலைப்படி 35 சதவீதம்

5% (27%)  அரசு ஆணையை பெற கீழே கிளிக் செய்யவும்

http://www.tn.gov.in/gorders/finance/fin_e_470_2009.pdf

8% (35%)  அரசு ஆணையை பெற கீழே கிளிக் செய்யவும் 

கோழி முட்டை முதல் வறுவல் வரை

கோழி

முட்டை முதல் வறுவல் வரை

 

>கோழி முட்டை முதல் வறுவல் வரை

>

கோழி

முட்டை முதல் வறுவல் வரை

 

இரவு தூக்கம் இனிமையாக அமைய…

இரவு தூக்கம் இனிமையாக அமைய…

அழகே உன் தூக்கமும் அழகு தான்! அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்பார்கள். அந்த முகத்தில் உள்ள அழகு எப்படிப்பட்டது என்பதை உணர்த்தக்கூடியது அழகான கண்கள் தான். கறுப்பாக இருந்தாலும் களையாக இருக்கிறாயே என்று சில பெண்களை பார்த்துச் சொல்வார்கள். அப்படி, களையாக இருக்கிறாயே என்று பிறரை சொல்ல வைப்பது சாட்சாத் இந்த கண்களே தான்!

ஒரு நாள் தூக்கம் இல்லை என்றால் முகமும் வாடிப்போய் இருக்கும். கண்களும் சோர்ந்து போய் இருக்கும். தூக்கத்தைத் தேடித் துடிக்கும் கண்களின் அந்த நேர போராட்டத்தை ஆராய்ச்சி செய்தால் பல புத்தகங்களே எழுதிவிடலாம் என்பது போல் தோன்றும்.
சிலர் படுக்கையில் படுத்த மாத்திரத்திலேயே தூங்கிவிடுவார்கள். இன்னும் சிலருக்கு என்ன தான் புரண்டு புரண்டு படுத் தாலும் தூக்கம் மட்டும் உடனே வராது. தூக்கத்தோடு பெரும் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டே, அவர்களை அறியாமலேயே தூங்கிவிடுவார்கள்.
உண்மையைச் சொல்லப்போனால் தூக்கம் தான் மனிதனுக்கு இலவசமாக கிடைக்கும் அருமையான மருந்து. பெட்டி நிறைய பணம் இருந்து என்ன பயன்? தூக்கம் வர மாட்டேங்குதே? என்று சிலர் புலம்புவதை நீங்கள் கேட்டிருக்கலாம். இதில் இருந்தே, தூக்கம் ஒருவருக்கு எந்த அளவுக்கு தேவை என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். காதலர்கள் தங்களுக்குள் முதன் முதலில் காதலை பரிமாறிக் கொள்வது இந்த கண்களால் தான். வாய் பேசாத பல வார்த்தைகளை இந்த சின்னக் கண்கள் எளிதில் பேசி விடும். கண்களால் தூது சொல்ல மாட்டாயா? என்று காதலன் காதலியை பார்த்து ஏங்குவதும் இதனால் தான்.
ஒரு மனிதன் தன் பரிபூரணமான வாழ்நாளில் சுமார் 23 ஆண்டுகளை தூக்கத்திலேயே செலவிடுகிறான். உடலும், மூளையும் வளர்வதற்கு, புதுப்பித்துக் கொள்வதற்கு அவகாசம் தருவது இந்த தூக்கம் தான். பிறந்த குழந்தை ஒரு நாளைக்கு சுமார் 18 மணி நேரம் தூங்குகிறது. 35 வயது வரையிலான குழந்தை 11 மணி நேரம் தூங்குகிறது. போகப்போக தூங்கும் நேரம் குறை கிறது. காரணம், மூளையானது தேவை இல்லாத விஷயங்களையும் இழுத்துப் போட்டு யோசிப்பது தான். சிலர் பணம்… பணம்… என்று அலைந்தே தூக்கத்தை தொலைத்து விடுகிறார்கள்.
நாளடைவில் 8 மணி நேரம் தூங்க வேண்டும் என்ற சராசரி அளவை எட்டுகிறார்கள். சிலர் உழைப்பின் மீதுள்ள அதீத காதலால் 67 மணி நேரம் தான் தூங்குகிறார்கள். இந்த தூக்கம் கூட வராமல் தவிப்பவர்களும் உண்டு. தூக்கத்தை இரு வகையாக பிரிக்கிறார்கள். ரெம் மற்றும் நொன் ரெம் தான் அவை. இதில், ரெம் வகை தூக்கத்தின்போது வரும் கனவுகள் தான் பளிச்சென்று ஞாபகத்தில் இருக்கின்றன என்று விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள்.

மேலும், தூக்கத்தின்போது தான் அதிகம் கனவுகள் தோன்றுகின்றனவாம். அப்போது, விழிப்புடன் இருக்கும் மூளை, தன்னிடம் இருந்து செல்லும் எல்லா தகவல் வழித்தடங் களும் சரியாக இருக்கின்றனவா என்று சரி பார்த்து கொள்கிறதாம். எதிலும் ஆக்டிவ் ஆக உள்ளவர்களுக்கு தான் இந்த ரெம் வகை தூக்கம் அதிக நேரம் நீடிக்குமாம். கனவுகளும் அதிகம் வருமாம். மந்தபுத்தி உள்ளவர் என்றால் இவ்வகை தூக்கம் குறைவு தானாம். அதனால் கனவுகளும் குறைவாகத் தான் வருமாம்.
தூக்கம் என்பது இயற்கையானது. என்ன தான் தூக்கம் வராமல் இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தாலும், ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் கண்டிப்பாக தூக்கம் வந்தே தீரும். ஒரு நாள் அல்லது 2 நாள் தூங்காமல் இருக்க முயற்சிக்கலாம். அதையும் தாண்டினால், தூக்கம் உங்களை அறியாமலேயே தானே வந்து விடும். இது இயற்கையானது. இதை மாற்ற முடியாது என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள்.
தூக்கம் என்பதை எல்லோருக்கும் பொது வாக இருந்தாலும் பெண்கள் தான் அழகாக தூங்குகிறார்கள் என்று புதிதாக ஒரு ஆராய்ச்சி நடத்தி கண்டுபிடித்து இருக்கி றார்கள். மென்மையான அணுகுமுறை தான் இதற்கு காரணம் என்றும் தீர்வு சொல்லி இருக் கிறார்கள் அந்த ஆராய்ச் சியாளர்கள். மென்மையாக நடந்து கொள்ளாமல் கொஞ்சம் அதிகமாக ஆண் தன்மையுடன் நடந்து கொள்ளும் பெண்களுக்கு இந்த அழகான தூக்கம் கிடைப்பது இல்லையாம்.
ஆண்களிலும் சொப்ட் கேரக்டர் உள்ளவர் கள் தான் அழகாக தூங்குகிறார்கள். எக்குத ப்பாக அலைபாயும் மனம் கொண்டவர்கள், எப்போதும் எதையோ சிந்தித்துக் கொண்டிரு ப்பவர்கள். என்ன செய்கிறோம் என்பதை அறியாமலேயே கண்டபடி உருண்டு புரண்டு தூங்குகிறார்களாம்.
தின்மும் படுக்கைக்கு செல்வதற்கு ஒரு ரெகுலரான நேரத்தை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வார விடுமுறை நாட்களில் கூட அதை தவறாமல் கடைப்பிடியுங்கள்
படுக்கைக்கு செல்வதற்கு முன்பு 2 மணி நேரத்துக்குள்ளாக எந்தவிதமான உடற் பயிற்சியும் செய்ய வேண்டாம். ஏனெனில் அது உங்களுடைய இதயத் துடிப்பையும், அட்ரினலின் அளவை பூஸ்ட் செய்து விடுவதால் தூக்கம் பிடிக்காது. படுக்கைக்கு போவதற்கு முன்பு 4 மணி நேரம் வரை மதுபானம் எதுவும் அருந்த வேண்டாம். மது குடித்த முதல் 2 முதல் 4 மணி நேரத்துக்குள் தூக்கம் தூண்டி விடப்பட்டாலும், அதன்பிறகு தூக்கத்துக்கு இடையூறு ஏற்படும்.

காபி உள்ளிட்ட உற்சாக பானங்களை குடிக்க வேண்டாம். அவைகள் ஆழ்ந்த தூக்கத்துக்கு வேட்டு வைத்து விடும் புகைப்பிடிப்பதை தவிர்த்து விடுங்கள். புகைப்பிடிப்பவர்கள் தூங்குவதற்கு நீண்ட நேரம் ஆகும். அப்படியே தூங்கினாலும் அடிக்கடி தூக்கத்தில் விழித்துக் கொள்வார்கள். கொஞ்ச நஞ்ச தூக்கமும் நிம்மதியாக இல்லாமல் இடையூறுகள் ஏற்படும்.
லேசான நொறுக்குத் தீனி நல்லது. ஆனால் அதிகமாக சாப்பிட்டால் அது வேலைக்கு உதவாது. பிறகு தூக்கம் வராமல் தவிக்க நேரிடும். குறிப்பாக நெஞ்செரிச்சல் தொல்லை உள்ளவர்கள் அளவோடு சாப்பிடுவதே சிறந்தது.
அதிகாலையிலேயே எழுந்து கொள்ளுங்கள். பிரச்சினைகள் இருந்தால் அதுபற்றி படுக்கைக்கு செல்வதற்கு பல மணி நேரத்துக்கு முன்பாகவே யோசனை செய்யவும்.

>இரவு தூக்கம் இனிமையாக அமைய…

>

இரவு தூக்கம் இனிமையாக அமைய…

அழகே உன் தூக்கமும் அழகு தான்! அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்பார்கள். அந்த முகத்தில் உள்ள அழகு எப்படிப்பட்டது என்பதை உணர்த்தக்கூடியது அழகான கண்கள் தான். கறுப்பாக இருந்தாலும் களையாக இருக்கிறாயே என்று சில பெண்களை பார்த்துச் சொல்வார்கள். அப்படி, களையாக இருக்கிறாயே என்று பிறரை சொல்ல வைப்பது சாட்சாத் இந்த கண்களே தான்!

ஒரு நாள் தூக்கம் இல்லை என்றால் முகமும் வாடிப்போய் இருக்கும். கண்களும் சோர்ந்து போய் இருக்கும். தூக்கத்தைத் தேடித் துடிக்கும் கண்களின் அந்த நேர போராட்டத்தை ஆராய்ச்சி செய்தால் பல புத்தகங்களே எழுதிவிடலாம் என்பது போல் தோன்றும்.
சிலர் படுக்கையில் படுத்த மாத்திரத்திலேயே தூங்கிவிடுவார்கள். இன்னும் சிலருக்கு என்ன தான் புரண்டு புரண்டு படுத் தாலும் தூக்கம் மட்டும் உடனே வராது. தூக்கத்தோடு பெரும் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டே, அவர்களை அறியாமலேயே தூங்கிவிடுவார்கள்.
உண்மையைச் சொல்லப்போனால் தூக்கம் தான் மனிதனுக்கு இலவசமாக கிடைக்கும் அருமையான மருந்து. பெட்டி நிறைய பணம் இருந்து என்ன பயன்? தூக்கம் வர மாட்டேங்குதே? என்று சிலர் புலம்புவதை நீங்கள் கேட்டிருக்கலாம். இதில் இருந்தே, தூக்கம் ஒருவருக்கு எந்த அளவுக்கு தேவை என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். காதலர்கள் தங்களுக்குள் முதன் முதலில் காதலை பரிமாறிக் கொள்வது இந்த கண்களால் தான். வாய் பேசாத பல வார்த்தைகளை இந்த சின்னக் கண்கள் எளிதில் பேசி விடும். கண்களால் தூது சொல்ல மாட்டாயா? என்று காதலன் காதலியை பார்த்து ஏங்குவதும் இதனால் தான்.
ஒரு மனிதன் தன் பரிபூரணமான வாழ்நாளில் சுமார் 23 ஆண்டுகளை தூக்கத்திலேயே செலவிடுகிறான். உடலும், மூளையும் வளர்வதற்கு, புதுப்பித்துக் கொள்வதற்கு அவகாசம் தருவது இந்த தூக்கம் தான். பிறந்த குழந்தை ஒரு நாளைக்கு சுமார் 18 மணி நேரம் தூங்குகிறது. 35 வயது வரையிலான குழந்தை 11 மணி நேரம் தூங்குகிறது. போகப்போக தூங்கும் நேரம் குறை கிறது. காரணம், மூளையானது தேவை இல்லாத விஷயங்களையும் இழுத்துப் போட்டு யோசிப்பது தான். சிலர் பணம்… பணம்… என்று அலைந்தே தூக்கத்தை தொலைத்து விடுகிறார்கள்.
நாளடைவில் 8 மணி நேரம் தூங்க வேண்டும் என்ற சராசரி அளவை எட்டுகிறார்கள். சிலர் உழைப்பின் மீதுள்ள அதீத காதலால் 67 மணி நேரம் தான் தூங்குகிறார்கள். இந்த தூக்கம் கூட வராமல் தவிப்பவர்களும் உண்டு. தூக்கத்தை இரு வகையாக பிரிக்கிறார்கள். ரெம் மற்றும் நொன் ரெம் தான் அவை. இதில், ரெம் வகை தூக்கத்தின்போது வரும் கனவுகள் தான் பளிச்சென்று ஞாபகத்தில் இருக்கின்றன என்று விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள்.

மேலும், தூக்கத்தின்போது தான் அதிகம் கனவுகள் தோன்றுகின்றனவாம். அப்போது, விழிப்புடன் இருக்கும் மூளை, தன்னிடம் இருந்து செல்லும் எல்லா தகவல் வழித்தடங் களும் சரியாக இருக்கின்றனவா என்று சரி பார்த்து கொள்கிறதாம். எதிலும் ஆக்டிவ் ஆக உள்ளவர்களுக்கு தான் இந்த ரெம் வகை தூக்கம் அதிக நேரம் நீடிக்குமாம். கனவுகளும் அதிகம் வருமாம். மந்தபுத்தி உள்ளவர் என்றால் இவ்வகை தூக்கம் குறைவு தானாம். அதனால் கனவுகளும் குறைவாகத் தான் வருமாம்.
தூக்கம் என்பது இயற்கையானது. என்ன தான் தூக்கம் வராமல் இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தாலும், ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் கண்டிப்பாக தூக்கம் வந்தே தீரும். ஒரு நாள் அல்லது 2 நாள் தூங்காமல் இருக்க முயற்சிக்கலாம். அதையும் தாண்டினால், தூக்கம் உங்களை அறியாமலேயே தானே வந்து விடும். இது இயற்கையானது. இதை மாற்ற முடியாது என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள்.
தூக்கம் என்பதை எல்லோருக்கும் பொது வாக இருந்தாலும் பெண்கள் தான் அழகாக தூங்குகிறார்கள் என்று புதிதாக ஒரு ஆராய்ச்சி நடத்தி கண்டுபிடித்து இருக்கி றார்கள். மென்மையான அணுகுமுறை தான் இதற்கு காரணம் என்றும் தீர்வு சொல்லி இருக் கிறார்கள் அந்த ஆராய்ச் சியாளர்கள். மென்மையாக நடந்து கொள்ளாமல் கொஞ்சம் அதிகமாக ஆண் தன்மையுடன் நடந்து கொள்ளும் பெண்களுக்கு இந்த அழகான தூக்கம் கிடைப்பது இல்லையாம்.
ஆண்களிலும் சொப்ட் கேரக்டர் உள்ளவர் கள் தான் அழகாக தூங்குகிறார்கள். எக்குத ப்பாக அலைபாயும் மனம் கொண்டவர்கள், எப்போதும் எதையோ சிந்தித்துக் கொண்டிரு ப்பவர்கள். என்ன செய்கிறோம் என்பதை அறியாமலேயே கண்டபடி உருண்டு புரண்டு தூங்குகிறார்களாம்.
தின்மும் படுக்கைக்கு செல்வதற்கு ஒரு ரெகுலரான நேரத்தை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வார விடுமுறை நாட்களில் கூட அதை தவறாமல் கடைப்பிடியுங்கள்
படுக்கைக்கு செல்வதற்கு முன்பு 2 மணி நேரத்துக்குள்ளாக எந்தவிதமான உடற் பயிற்சியும் செய்ய வேண்டாம். ஏனெனில் அது உங்களுடைய இதயத் துடிப்பையும், அட்ரினலின் அளவை பூஸ்ட் செய்து விடுவதால் தூக்கம் பிடிக்காது. படுக்கைக்கு போவதற்கு முன்பு 4 மணி நேரம் வரை மதுபானம் எதுவும் அருந்த வேண்டாம். மது குடித்த முதல் 2 முதல் 4 மணி நேரத்துக்குள் தூக்கம் தூண்டி விடப்பட்டாலும், அதன்பிறகு தூக்கத்துக்கு இடையூறு ஏற்படும்.

காபி உள்ளிட்ட உற்சாக பானங்களை குடிக்க வேண்டாம். அவைகள் ஆழ்ந்த தூக்கத்துக்கு வேட்டு வைத்து விடும் புகைப்பிடிப்பதை தவிர்த்து விடுங்கள். புகைப்பிடிப்பவர்கள் தூங்குவதற்கு நீண்ட நேரம் ஆகும். அப்படியே தூங்கினாலும் அடிக்கடி தூக்கத்தில் விழித்துக் கொள்வார்கள். கொஞ்ச நஞ்ச தூக்கமும் நிம்மதியாக இல்லாமல் இடையூறுகள் ஏற்படும்.
லேசான நொறுக்குத் தீனி நல்லது. ஆனால் அதிகமாக சாப்பிட்டால் அது வேலைக்கு உதவாது. பிறகு தூக்கம் வராமல் தவிக்க நேரிடும். குறிப்பாக நெஞ்செரிச்சல் தொல்லை உள்ளவர்கள் அளவோடு சாப்பிடுவதே சிறந்தது.
அதிகாலையிலேயே எழுந்து கொள்ளுங்கள். பிரச்சினைகள் இருந்தால் அதுபற்றி படுக்கைக்கு செல்வதற்கு பல மணி நேரத்துக்கு முன்பாகவே யோசனை செய்யவும்.

மன இறுக்கத்தைத் தளர்த்துங்கள்……..

மன இறுக்கத்தைத் தளர்த்துங்கள்

சத்தான உணவைச் சாப்பிடுங்கள்
கவனியுங்கள்… ருசியான உணவு என்று சொல்லவில்லை. சத்தான, இயற்கையான உணவுவகைகளைச் சாப்பிடும்போது மூளை எப்போதும் சுறுசுறுப்பு நிலையிலேயே இயங்குகிறது. பதப்படுத்தப்பட்ட, டின்களில் அடைக்கப்பட்ட உணவுகளைச் சாப்பிடும்போது உடல் ஒருவித மந்த நிலையினை அடைகிறது. இதனால் நாம் செய்யும் செயல்களில் நமக்குத் திருப்தி ஏற்படுவதில்லை.

நன்றாகத் தூங்குங்கள்
நல்ல ஆழ்ந்த தூக்கம் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் அவசியம். பகலில் நாம் செய்யும் வேலைகளினால் களைப்புறும் உடல் உறுப்புகள் தூக்கத்தில் மட்டுமே Refresh அடைகின்றன. தூக்கத்தில் மட்டுமே ஒரு பகுதி மூளை அவற்றைச் சரிசெய்யும் பணியினைச் செய்வதால் நல்ல தூக்கம் அவசியம். அது இல்லையேல் உடல்நலக் குறைவு நிச்சயம். இளைஞர்களுக்கு ஆறிலிருந்து எட்டுமணி நேரத் தூக்கம் அவசியம்.

நடங்கள்! ஓடுங்கள்!
தினமும் அதிகாலை எழுந்தவுடனோ அல்லது மென்மையான மாலை வேளைகளிலோ மெல்லோட்டம் (Jogging) செய்யும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். அல்லது கை கால்கள் வீசி விரைந்து நடக்கலாம். இது உங்கள் உடல் இறுக்கத்தைப் பெருமளவு தளர்த்தும். மனம் உற்சாகம் பெறும். ஆரம்பத்தில் அதிகாலை எழுவதும், மெனக்கெட்டு செல்லவேண்டுமா எனத் தோன்றுவதும் இயல்பு. பத்து நாட்கள் விடாமல் சென்று பாருங்கள். 40வயதுக்காரர் 20வயது இளைஞனைப்போல் உற்சாகமாக வேலை செய்வீர்கள்.

ஓய்வெடுங்கள்
பணியிடையே அவ்வப்போது ஓய்வெடுங்கள். ஓய்வெடுத்தல் என்பது வேலையை நிறுத்திவிட்டு அரட்டை அடிப்பதல்ல. கண்களை மூடி நன்றாக மூச்சை ஆழ்ந்து இழுத்து, சற்று நிறுத்தி, மெல்ல விடுங்கள். கடினமான, மிகக் கவனமான வேலைகளைச் செய்வோர் செய்யும் சுவாசம் ஆழ்ந்து இல்லாமல் மேம்போக்காக இருக்கும். அதனால் மூளைக்கு சரியாக ஆக்ஸிஜன் செல்லாமல் தலைவலி, உடல் சோர்வு ஏற்படும். ஒரு மணிநேரக் கடின வேலைக்கு ஐந்து நிமிட ஓய்வு போதுமானது.

சிரியுங்கள்
மனம் விட்டு சிரியுங்கள். “மனம் விட்டு” என்பதற்கு ஆழ்ந்த அர்த்தமுண்டு. சிரிக்கும்போது மனதில் எந்தவித எண்ணங்களும் இருக்கக்கூடாது. சிரிக்கும்போது நன்றாக முழுமையாக ரசித்துச் சிரிக்க வேண்டும். வேறு ஏதேனும் சிந்தனை தோன்றி பட்டென்று சிரிப்பை நிறுத்தும்போது வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். எப்பொழுதும் சிரித்து இன்முகம் காட்டுபவர் முகத்தில் ஒருவித தேஜஸ் இருக்கும். அது மற்றவர்களை உங்கள்பால் கவர்ந்திழுக்கும்.

மனம்விட்டுப் பேசுங்கள்
மனம் விட்டுப்பேசுங்கள், உங்கள் நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம் மட்டும். எல்லோரிடமும், எல்லா நேரமும், தெரிந்த எல்லாவற்றையும் பேசிக்கொண்டிருக்காதீர்கள். யாரிடம் பேசினால் உங்களுக்கு ஆன்ம திருப்தி கிடைக்கிறதோ அவர்களிடம் மனம் விட்டுப் பேசுங்கள். அவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் உங்கள் மனதிற்குத் தெளிவைத் தரும்.

உங்களால் மாற்ற முடியாதவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்
இந்த உலகத்தில் ஒருவரே எல்லாவற்றையும் தன் வாழ்நாளில் ஒழுங்குபடுத்திட இயலாது. அது தேவையில்லாததும் கூட. மலையைத் தலையால் முட்டி உடைக்கமுடியாது. ஆனால் சிறு பாறையைப் பெயர்த்தெடுக்க இயலும். சமூகத்தில் உங்களால் முடிந்த சிறுசிறு வேலைகளைச் செய்யுங்கள். மற்றவர்களையும் உத்வேகப்படுத்துங்கள்.

தெளிவாகச் செய்யுங்கள்
எந்தச் செயல் செய்தாலும் முழுமையான ஆத்மார்த்தமான ஈடுபாட்டுடன் செய்யுங்கள். வேண்டாவெறுப்பாக ஒரு வேலையைச் செய்வதை விட அதைச் செய்யாமல் இருப்பதே மேல். எந்த ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை செய்தாலும் செய்யும் வேலையை மட்டும் காதலியுங்கள், நிறுவனத்தை அல்ல. நிறுவனம் உங்களைத் தூக்கிவிடும் அல்லது கவிழ்த்திவிடும், ஆனால் ஈடுபாட்டுடன் காட்டிய வேலை திருப்தியை மட்டுமல்ல, நல்ல அனுபவத்தையும் கொடுக்கும்.

விளையாடுங்கள்
உங்கள் நேர நிர்வாக அட்டவணையில் விளையாட்டிற்கும் இடம் ஒதுக்குங்கள். கோயிலுக்குச் செல்வதை விட கால்பந்து விளையாடுவது மேலானது என விவேகானந்தரே கூறியிருக்கிறார். விளையாட்டு உடலுக்கு மட்டுமல்ல மனதிற்கும் உற்சாகம் தரும்.

மற்றவர்களையும் கவனியுங்கள்
உங்கள் விருப்பங்களையும், உங்கள் தேவைகளையும் மட்டுமே சிந்தித்துக் கொண்டிருக்காதீர்கள். அது மன உளைச்சலில் கொண்டுபோய்விடும். நமது விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு எல்லைகளே கிடையாது. உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் கவனியுங்கள். யாருக்கேனும் உதவி தேவைப்பட்டால் தயங்காமல் செய்யுங்கள், பிரதிபலன் எதிர்பாராமல். உங்களுக்கே தெரியாமல் அது திரும்பிவரும் !!!

>மன இறுக்கத்தைத் தளர்த்துங்கள்……..

>

மன இறுக்கத்தைத் தளர்த்துங்கள்

சத்தான உணவைச் சாப்பிடுங்கள்
கவனியுங்கள்… ருசியான உணவு என்று சொல்லவில்லை. சத்தான, இயற்கையான உணவுவகைகளைச் சாப்பிடும்போது மூளை எப்போதும் சுறுசுறுப்பு நிலையிலேயே இயங்குகிறது. பதப்படுத்தப்பட்ட, டின்களில் அடைக்கப்பட்ட உணவுகளைச் சாப்பிடும்போது உடல் ஒருவித மந்த நிலையினை அடைகிறது. இதனால் நாம் செய்யும் செயல்களில் நமக்குத் திருப்தி ஏற்படுவதில்லை.

நன்றாகத் தூங்குங்கள்
நல்ல ஆழ்ந்த தூக்கம் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் அவசியம். பகலில் நாம் செய்யும் வேலைகளினால் களைப்புறும் உடல் உறுப்புகள் தூக்கத்தில் மட்டுமே Refresh அடைகின்றன. தூக்கத்தில் மட்டுமே ஒரு பகுதி மூளை அவற்றைச் சரிசெய்யும் பணியினைச் செய்வதால் நல்ல தூக்கம் அவசியம். அது இல்லையேல் உடல்நலக் குறைவு நிச்சயம். இளைஞர்களுக்கு ஆறிலிருந்து எட்டுமணி நேரத் தூக்கம் அவசியம்.

நடங்கள்! ஓடுங்கள்!
தினமும் அதிகாலை எழுந்தவுடனோ அல்லது மென்மையான மாலை வேளைகளிலோ மெல்லோட்டம் (Jogging) செய்யும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். அல்லது கை கால்கள் வீசி விரைந்து நடக்கலாம். இது உங்கள் உடல் இறுக்கத்தைப் பெருமளவு தளர்த்தும். மனம் உற்சாகம் பெறும். ஆரம்பத்தில் அதிகாலை எழுவதும், மெனக்கெட்டு செல்லவேண்டுமா எனத் தோன்றுவதும் இயல்பு. பத்து நாட்கள் விடாமல் சென்று பாருங்கள். 40வயதுக்காரர் 20வயது இளைஞனைப்போல் உற்சாகமாக வேலை செய்வீர்கள்.

ஓய்வெடுங்கள்
பணியிடையே அவ்வப்போது ஓய்வெடுங்கள். ஓய்வெடுத்தல் என்பது வேலையை நிறுத்திவிட்டு அரட்டை அடிப்பதல்ல. கண்களை மூடி நன்றாக மூச்சை ஆழ்ந்து இழுத்து, சற்று நிறுத்தி, மெல்ல விடுங்கள். கடினமான, மிகக் கவனமான வேலைகளைச் செய்வோர் செய்யும் சுவாசம் ஆழ்ந்து இல்லாமல் மேம்போக்காக இருக்கும். அதனால் மூளைக்கு சரியாக ஆக்ஸிஜன் செல்லாமல் தலைவலி, உடல் சோர்வு ஏற்படும். ஒரு மணிநேரக் கடின வேலைக்கு ஐந்து நிமிட ஓய்வு போதுமானது.

சிரியுங்கள்
மனம் விட்டு சிரியுங்கள். “மனம் விட்டு” என்பதற்கு ஆழ்ந்த அர்த்தமுண்டு. சிரிக்கும்போது மனதில் எந்தவித எண்ணங்களும் இருக்கக்கூடாது. சிரிக்கும்போது நன்றாக முழுமையாக ரசித்துச் சிரிக்க வேண்டும். வேறு ஏதேனும் சிந்தனை தோன்றி பட்டென்று சிரிப்பை நிறுத்தும்போது வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். எப்பொழுதும் சிரித்து இன்முகம் காட்டுபவர் முகத்தில் ஒருவித தேஜஸ் இருக்கும். அது மற்றவர்களை உங்கள்பால் கவர்ந்திழுக்கும்.

மனம்விட்டுப் பேசுங்கள்
மனம் விட்டுப்பேசுங்கள், உங்கள் நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம் மட்டும். எல்லோரிடமும், எல்லா நேரமும், தெரிந்த எல்லாவற்றையும் பேசிக்கொண்டிருக்காதீர்கள். யாரிடம் பேசினால் உங்களுக்கு ஆன்ம திருப்தி கிடைக்கிறதோ அவர்களிடம் மனம் விட்டுப் பேசுங்கள். அவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் உங்கள் மனதிற்குத் தெளிவைத் தரும்.

உங்களால் மாற்ற முடியாதவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்
இந்த உலகத்தில் ஒருவரே எல்லாவற்றையும் தன் வாழ்நாளில் ஒழுங்குபடுத்திட இயலாது. அது தேவையில்லாததும் கூட. மலையைத் தலையால் முட்டி உடைக்கமுடியாது. ஆனால் சிறு பாறையைப் பெயர்த்தெடுக்க இயலும். சமூகத்தில் உங்களால் முடிந்த சிறுசிறு வேலைகளைச் செய்யுங்கள். மற்றவர்களையும் உத்வேகப்படுத்துங்கள்.

தெளிவாகச் செய்யுங்கள்
எந்தச் செயல் செய்தாலும் முழுமையான ஆத்மார்த்தமான ஈடுபாட்டுடன் செய்யுங்கள். வேண்டாவெறுப்பாக ஒரு வேலையைச் செய்வதை விட அதைச் செய்யாமல் இருப்பதே மேல். எந்த ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை செய்தாலும் செய்யும் வேலையை மட்டும் காதலியுங்கள், நிறுவனத்தை அல்ல. நிறுவனம் உங்களைத் தூக்கிவிடும் அல்லது கவிழ்த்திவிடும், ஆனால் ஈடுபாட்டுடன் காட்டிய வேலை திருப்தியை மட்டுமல்ல, நல்ல அனுபவத்தையும் கொடுக்கும்.

விளையாடுங்கள்
உங்கள் நேர நிர்வாக அட்டவணையில் விளையாட்டிற்கும் இடம் ஒதுக்குங்கள். கோயிலுக்குச் செல்வதை விட கால்பந்து விளையாடுவது மேலானது என விவேகானந்தரே கூறியிருக்கிறார். விளையாட்டு உடலுக்கு மட்டுமல்ல மனதிற்கும் உற்சாகம் தரும்.

மற்றவர்களையும் கவனியுங்கள்
உங்கள் விருப்பங்களையும், உங்கள் தேவைகளையும் மட்டுமே சிந்தித்துக் கொண்டிருக்காதீர்கள். அது மன உளைச்சலில் கொண்டுபோய்விடும். நமது விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு எல்லைகளே கிடையாது. உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் கவனியுங்கள். யாருக்கேனும் உதவி தேவைப்பட்டால் தயங்காமல் செய்யுங்கள், பிரதிபலன் எதிர்பாராமல். உங்களுக்கே தெரியாமல் அது திரும்பிவரும் !!!

மரக் கன்றுகள் நடும் விழா

நாட்டு நலப்பணித் திட்டம்  

மரக் கன்றுகள் நடும் விழா

>மரக் கன்றுகள் நடும் விழா

>

நாட்டு நலப்பணித் திட்டம்  

மரக் கன்றுகள் நடும் விழா

பத்திரிக்கை செய்திகள்

பத்திரிக்கை செய்திகள்

>பத்திரிக்கை செய்திகள்

>

பத்திரிக்கை செய்திகள்

எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வு – 2010

எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வை 2,791 தேர்வு மையங்களில் 6,493 பள்ளிகளை சேர்ந்த 8,56,956 மாணவ-மாணவிகள் எழுதுகின்றனர். இதில் 4,22,523 பேர் மாணவர்கள். 4,34,443 பேர் மாணவிகள்.
ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தனித் தேர்வர்களும் இந்தத் தேர்வை எழுதவுள்ளனர். கடந்த ஆண்டை விட இந்த ஆண்டு 14,618 பேர் கூடுதலாக எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வு எழுதுகி்ன்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அதே போல மெட்ரிகுலேஷன் 10ம் வகுப்பு தேர்வை 1,476 மையங்களில் 3,138 பள்ளிகளைச் சேர்ந்த 1,30,020 பேர் எழுதுகின்றனர். இவர்களில் 71,714 பேர் மாணவர்கள். 58,256 பேர் மாணவிகள்.
ஆங்கிலோ-இந்தியன் தேர்வை 4,492 பேரும், ஓ.எஸ்.எல்.சி. தேர்வை 1,593 பேரும் எழுதுகின்றனர்.
எஸ்.எஸ்.எல்.சி, ஓ.எஸ்.எல்.சி. தேர்வுகள் ஏப்ரல் 7ம் தேதி முடிவடைகின்றன. மெட்ரிகுலேஷன், ஆங்கிலோ-இந்தியன் தேர்வுகள் ஏப்ரல் 9ம் தேதியும் முடிவடைகின்றன.
கால அட்டவணை
மாநில பாடத்திட்டம்
23 .03 .2010 – தமிழ் முதல் தாள்
24 .03 .2010 – தமிழ்  இரண்டாம்  தாள்
26 .03 .2010 – ஆங்கிலம் முதல் தாள்
29 .03 .2010 – ஆங்கிலம் இரண்டாம் தாள்
01 .04 .2010 – கணிதம்
05 .04 .2010 – அறிவியல்
07 .04 .2010 – சமுக அறிவியல்
மெட்ரிக்   பாடத்திட்டம்
23 .03 .2010 – தமிழ் முதல் தாள்
24 .03 .2010 – தமிழ் இரண்டாம் தாள்
25 .03 .2010 – ஆங்கிலம் முதல் தாள்
26 .03 .2010 – ஆங்கிலம் இரண்டாம் தாள்
29 .03 .2010 – கணிதம் முதல் தாள்
30 .03 .2010 – கணிதம்  இரண்டாம் தாள்
01 .04 .2010 – அறிவியல் முதல் தாள்
05 .04 .2010 – அறிவியல் இரண்டாம் தாள்
07 .04 .2010 – வரலாறு
09 .04 .2010 – புவியியல்

>எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வு – 2010

>

எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வை 2,791 தேர்வு மையங்களில் 6,493 பள்ளிகளை சேர்ந்த 8,56,956 மாணவ-மாணவிகள் எழுதுகின்றனர். இதில் 4,22,523 பேர் மாணவர்கள். 4,34,443 பேர் மாணவிகள்.
ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தனித் தேர்வர்களும் இந்தத் தேர்வை எழுதவுள்ளனர். கடந்த ஆண்டை விட இந்த ஆண்டு 14,618 பேர் கூடுதலாக எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேர்வு எழுதுகி்ன்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அதே போல மெட்ரிகுலேஷன் 10ம் வகுப்பு தேர்வை 1,476 மையங்களில் 3,138 பள்ளிகளைச் சேர்ந்த 1,30,020 பேர் எழுதுகின்றனர். இவர்களில் 71,714 பேர் மாணவர்கள். 58,256 பேர் மாணவிகள்.
ஆங்கிலோ-இந்தியன் தேர்வை 4,492 பேரும், ஓ.எஸ்.எல்.சி. தேர்வை 1,593 பேரும் எழுதுகின்றனர்.
எஸ்.எஸ்.எல்.சி, ஓ.எஸ்.எல்.சி. தேர்வுகள் ஏப்ரல் 7ம் தேதி முடிவடைகின்றன. மெட்ரிகுலேஷன், ஆங்கிலோ-இந்தியன் தேர்வுகள் ஏப்ரல் 9ம் தேதியும் முடிவடைகின்றன.
கால அட்டவணை
மாநில பாடத்திட்டம்
23 .03 .2010 – தமிழ் முதல் தாள்
24 .03 .2010 – தமிழ்  இரண்டாம்  தாள்
26 .03 .2010 – ஆங்கிலம் முதல் தாள்
29 .03 .2010 – ஆங்கிலம் இரண்டாம் தாள்
01 .04 .2010 – கணிதம்
05 .04 .2010 – அறிவியல்
07 .04 .2010 – சமுக அறிவியல்
மெட்ரிக்   பாடத்திட்டம்
23 .03 .2010 – தமிழ் முதல் தாள்
24 .03 .2010 – தமிழ் இரண்டாம் தாள்
25 .03 .2010 – ஆங்கிலம் முதல் தாள்
26 .03 .2010 – ஆங்கிலம் இரண்டாம் தாள்
29 .03 .2010 – கணிதம் முதல் தாள்
30 .03 .2010 – கணிதம்  இரண்டாம் தாள்
01 .04 .2010 – அறிவியல் முதல் தாள்
05 .04 .2010 – அறிவியல் இரண்டாம் தாள்
07 .04 .2010 – வரலாறு
09 .04 .2010 – புவியியல்

The new and revised income tax slabs and rates applicable for the financial year (FY) 2011-12 and assessment year (AY) 2012-13.

INCOME TAX CALCULATION AND PRINTABLE FORM 2012 FOR MEN

INCOME TAX CALCULATION AND PRINTABLE FORM 2012 FOR WOMEN

The new and revised income tax slabs and rates applicable for the financial year (FY) 2011-12 and assessment year (AY) 2012-13 are mentioned below:

For Individual male, Age less 60 years
Up to 180000 :    Nil
180001-500000 : 10%
500001-800000 : 20%
800001 & above : 30%
For Individual female, Age less 60 years
Up to 190000 :    Nil
190001-500000 : 10%
500001-800000 : 20%
800001 & above : 30%








>வினாத்தாள் குழப்பம்-பாதிப்பு வராமல் பார்த்து கொள்ளவோம்: பள்ளிக்கல்வித்துறை அமைச்சர்

>

 பத்தாம் வகுப்பு, மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வில் வினாத்தாள் மாற்றிக் கொடுக்கப்பட்டதால் பாதிப்படைந்த மாணவர்களின் விடைத்தாள்கள், பாதிப்பு இல்லாத வகையில், திருத்தப்படும் என்று தமிழக பள்ளிக்கல்வித்துறை அமைச்சர் தங்கம் தென்னரசு கூறியுள்ளார்.
இதுகுறித்து அவர் கூறுகையில்,
காஞ்சீபுரத்தில் மட்டும்தான் 20 மாணவர்கள் வினாத்தாள்களை மாற்றி கடைசிவரை எழுதி உள்ளனர். மொத்தத்தில் தமிழ்நாட்டில் 30 மாணவர்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களுக்காக மீண்டும் தேர்வு நடத்துவது சரியாக இருக்காது. ஆனால் 30 மாணவர்களின் விடைத்தாள்களை தனியாக வைத்து மதிப்பீடு செய்ய உத்தரவிட்டுள்ளேன்.
எந்த வகையிலும் அந்த மாணவர்கள் பாதிக்கப்பட மாட்டார்கள். கேள்வித்தாள் மாற்றிக்கொடுத்த ஆசிரியர்கள் மீது துறைவாரியான நடவடிக்கை கண்டிப்பாக எடுக்கப்படும். மாணவர்கள் பாதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்றார்.
இதற்கிடையே, பள்ளிக்கல்வி துறை முதன்மை செயலாளர் குற்றாலிங்கம் அரசு தேர்வுத்துறை இயக்குனர் வசுந்தரா தேவியை அழைத்து கேள்வித்தாள் மாற்றம் நடந்தது குறித்து கேட்டறிந்தார். மேலும் கேள்வித்தாள் மாற்றத்தினால் மாணவர்கள் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார்.
இதைத்தொடர்ந்து எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தமிழ் முதல் தாளில் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளையும், மெட்ரிகுலேஷன் தமிழ் முதல் தாளில் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளையும் சரிபார்த்து இரண்டிலும் பொதுவாக கேட்கப்பட்ட கேள்விகள் என்ன என்பதை முதலில் தெரிந்து கொள்ள உள்ளனர்.
இதற்காக எஸ்.எஸ்.எல்.சி. மற்றும் மெட்ரிகுலேஷன் தமிழ் ஆசிரியர்களை அழைத்து இந்த பிரச்சினைக்கு தேர்வுத்துறை தீர்வு காண உள்ளது.
ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை…
இந்த நிலையில், வினாத்தாள் மாற்றி வழங்கிய விவகாரம் தொடர்பாக அறிக்கை பெறப்பட்ட பிறகு தவறுக்குப் பொறுப்பான ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று பள்ளிக் கல்வித்துறை தெரிவித்துள்ளது.
இதுகுறித்து அரசுத் தேர்வுத்துறை அதிகாரிகள் கூறுகையில்,​முதல்கட்டமாக மெட்ரிக் பள்ளிக்குரிய வினாத்தாள்கள்,​​ மாநிலப் பள்ளிக்குரிய வினாத்தாள்கள் ஒப்பிட்டு பார்க்கப்படும்.​ அதில் எத்தனை வினாக்கள் பொதுவாக உள்ளது என்பது பற்றி ஆய்வு செய்யப்படும்.​ அதைத்தொடர்ந்து பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்களுக்கு மதிப்பெண் வழங்கப்படும்.
வினாத்தாள்களை மாற்றி வழங்கியது தொடர்பாக கன்னியாகுமரியைச் சேர்ந்த ஒரு ஆசிரியர் சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டுள்ளார்.​ இதர பள்ளிகள்,​​ ஆதிதிராவிட நலத்துறையின் கீழ் வருவதால்,​​ அத்துறை சார்ந்த அதிகாரிகள்தான் ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
காஞ்சிபுரம்,​​ திருநெல்வேலி,​​ கன்னியாகுமரியில் சுமார் 30 மாணவர்கள் வினாத்தாள் மாற்றி தேர்வு எழுதியுள்ளனர்.​ இதற்குப் பொறுப்பான ஆசிரியர்கள்,​​ தலைமை ஆசிரியர்கள் தேர்வுப் பணியில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளனர்.​ அவர்கள் மீதான அறிக்கை பெறப்பட்ட பிறகு தவறுக்குப் பொறுப்பான ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.
வினாத்தாள் மாற்றி தேர்வு எழுதிய மாணவர்கள் பயப்படத் தேவையில்லை.​ ஆய்வுக்குப் பிறகு அவர்களுக்குஉரிய மதிப்பெண் வழங்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று தெரிவித்தனர்.

STEPHEN HAWKING (விஞ்ஞானி "ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்" )

STEPHEN HAWKING

I am quite often asked: How do you feel about having ALS? The answer is, not a lot. I try to lead as normal a life as possible, and not think about my condition, or regret the things it prevents me from doing, which are not that many.
It was a great shock to me to discover that I had motor neurone disease. I had never been very well co-ordinated physically as a child. I was not good at ball games, and my handwriting was the despair of my teachers. Maybe for this reason, I didn’t care much for sport or physical activities. But things seemed to change when I went to Oxford, at the age of 17. I took up coxing and rowing. I was not Boat Race standard, but I got by at the level of inter-College competition.
In my third year at Oxford, however, I noticed that I seemed to be getting more clumsy, and I fell over once or twice for no apparent reason. But it was not until I was at Cambridge, in the following year, that my father noticed, and took me to the family doctor. He referred me to a specialist, and shortly after my 21st birthday, I went into hospital for tests. I was in for two weeks, during which I had a wide variety of tests. They took a muscle sample from my arm, stuck electrodes into me, and injected some radio opaque fluid into my spine, and watched it going up and down with x-rays, as they tilted the bed. After all that, they didn’t tell me what I had, except that it was not multiple sclerosis, and that I was an a-typical case. I gathered, however, that they expected it to continue to get worse, and that there was nothing they could do, except give me vitamins. I could see that they didn’t expect them to have much effect. I didn’t feel like asking for more details, because they were obviously bad.
The realisation that I had an incurable disease, that was likely to kill me in a few years, was a bit of a shock. How could something like that happen to me? Why should I be cut off like this? However, while I had been in hospital, I had seen a boy I vaguely knew die of leukaemia, in the bed opposite me. It had not been a pretty sight. Clearly there were people who were worse off than me. At least my condition didn’t make me feel sick. Whenever I feel inclined to be sorry for myself I remember that boy.
Not knowing what was going to happen to me, or how rapidly the disease would progress, I was at a loose end. The doctors told me to go back to Cambridge and carry on with the research I had just started in general relativity and cosmology. But I was not making much progress, because I didn’t have much mathematical background. And, anyway, I might not live long enough to finish my PhD. I felt somewhat of a tragic character. I took to listening to Wagner, but reports in magazine articles that I drank heavily are an exaggeration. The trouble is once one article said it, other articles copied it, because it made a good story. People believe that anything that has appeared in print so many times must be true.
My dreams at that time were rather disturbed. Before my condition had been diagnosed, I had been very bored with life. There had not seemed to be anything worth doing. But shortly after I came out of hospital, I dreamt that I was going to be executed. I suddenly realised that there were a lot of worthwhile things I could do if I were reprieved. Another dream, that I had several times, was that I would sacrifice my life to save others. After all, if I were going to die anyway, it might as well do some good. But I didn’t die. In fact, although there was a cloud hanging over my future, I found, to my surprise, that I was enjoying life in the present more than before. I began to make progress with my research, and I got engaged to a girl called Jane Wilde, whom I had met just about the time my condition was diagnosed. That engagement changed my life. It gave me something to live for. But it also meant that I had to get a job if we were to get married. I therefore applied for a research fellowship at Gonville and Caius (pronounced Keys) college, Cambridge. To my great surprise, I got a fellowship, and we got married a few months later.

The fellowship at Caius took care of my immediate employment problem. I was lucky to have chosen to work in theoretical physics, because that was one of the few areas in which my condition would not be a serious handicap. And I was fortunate that my scientific reputation increased, at the same time that my disability got worse. This meant that people were prepared to offer me a sequence of positions in which I only had to do research, without having to lecture.
We were also fortunate in housing. When we were married, Jane was still an undergraduate at Westfield College in London, so she had to go up to London during the week. This meant that we had to find somewhere I could manage on my own, and which was central, because I could not walk far. I asked the College if they could help, but was told by the then Bursar: it is College policy not to help Fellows with housing. We therefore put our name down to rent one of a group of new flats that were being built in the market place. (Years later, I discovered that those flats were actually owned by the College, but they didn’t tell me that.) However, when we returned to Cambridge from a visit to America after the marriage, we found that the flats were not ready. As a great concession, the Bursar said we could have a room in a hostel for graduate students. He said, “We normally charge 12 shillings and 6 pence a night for this room. However, as there will be two of you in the room, we will charge 25 shillings.” We stayed there only three nights. Then we found a small house about 100 yards from my university department. It belonged to another College, who had let it to one of its fellows. However he had moved out to a house he had bought in the suburbs. He sub-let the house to us for the remaining three months of his lease. During those three months, we found that another house in the same road was standing empty. A neighbour summoned the owner from Dorset, and told her that it was a scandal that her house should be empty, when young people were looking for accommodation. So she let the house to us. After we had lived there for a few years, we wanted to buy the house, and do it up. So we asked my College for a mortgage. However, the College did a survey, and decided it was not a good risk. In the end we got a mortgage from a building society, and my parents gave us the money to do it up. We lived there for another four years, but it became too difficult for me to manage the stairs. By this time, the College appreciated me rather more, and there was a different Bursar. They therefore offered us a ground floor flat in a house that they owned. This suited me very well, because it had large rooms and wide doors. It was sufficiently central that I could get to my University department, or the College, in my electric wheel chair. It was also nice for our three children, because it was surrounded by garden, which was looked after by the College gardeners.
Up to 1974, I was able to feed myself, and get in and out of bed. Jane managed to help me, and bring up the children, without outside help. However, things were getting more difficult, so we took to having one of my research students living with us. In return for free accommodation, and a lot of my attention, they helped me get up and go to bed. In 1980, we changed to a system of community and private nurses, who came in for an hour or two in the morning and evening. This lasted until I caught pneumonia in 1985. I had to have a tracheotomy operation. After this, I had to have 24 hour nursing care. This was made possible by grants from several foundations.

Before the operation, my speech had been getting more slurred, so that only a few people who knew me well, could understand me. But at least I could communicate. I wrote scientific papers by dictating to a secretary, and I gave seminars through an interpreter, who repeated my words more clearly. However, the tracheotomy operation removed my ability to speak altogether. For a time, the only way I could communicate was to spell out words letter by letter, by raising my eyebrows when someone pointed to the right letter on a spelling card. It is pretty difficult to carry on a conversation like that, let alone write a scientific paper. However, a computer expert in California, called Walt Woltosz, heard of my plight. He sent me a computer program he had written, called Equalizer. This allowed me to select words from a series of menus on the screen, by pressing a switch in my hand. The program could also be controlled by a switch, operated by head or eye movement. When I have built up what I want to say, I can send it to a speech synthesizer. At first, I just ran the Equalizer program on a desk top computer.
However David Mason, of Cambridge Adaptive Communication, fitted a small portable computer and a speech synthesizer to my wheel chair. This system allowed me to communicate much better than I could before. I can manage up to 15 words a minute. I can either speak what I have written, or save it to disk. I can then print it out, or call it back and speak it sentence by sentence. Using this system, I have written a book, and dozens of scientific papers. I have also given many scientific and popular talks. They have all been well received. I think that is in a large part due to the quality of the speech synthesiser, which is made by Speech Plus. One’s voice is very important. If you have a slurred voice, people are likely to treat you as mentally deficient: Does he take sugar? This synthesiser is by far the best I have heard, because it varies the intonation, and doesn’t speak like a Dalek. The only trouble is that it gives me an American accent.
I have had motor neurone disease for practically all my adult life. Yet it has not prevented me from having a very attractive family, and being successful in my work. This is thanks to the help I have received from Jane, my children, and a large number of other people and organisations. I have been lucky, that my condition has progressed more slowly than is often the case. But it shows that one need not lose hope.
                                                                                                           by Stephen Hawking